40 jaar geleden de zelfmoord of moord van de Franse minister Robert Boulin

Hij had begin ­jaren 80 premier van Frankrijk moeten worden, maar Robert Boulin (59) pleegde totaal onverwacht zelfmoord.

Zo luidt toch de officiële doodsoorzaak.

Vandaag geloven nog weinig Fransen die uitleg.

Volgens dochter Fabienne staat het ­onderzoek bol van de sabotage en werd haar vader uit de weg geruimd.

Veertig jaar en talloze complottheorieën later ­heropent justitie de zaak.

Al bijna veertig jaar beroert het dossier rond de dood van Robert Boulin de Franse gemoederen.

Het heeft aardig wat weg van het Bende van Nijvel-dossier: over de daders bestaan de wildste complottheorieën, en telkens wanneer justitie in de buurt van een doorbraak lijkt te komen, blijkt het ­bewijs flinterdun.

Maar dankzij het doorzettingsvermogen van dochter Fabienne Boulin, intussen zelf in de zestig en dus ouder dan haar vader ooit is geworden, willen onderzoeksrechters het dossier nogmaals uitspitten.

‘Het is tijd om de hele puzzel te leggen’, klinkt het in Franse media.Terug naar 30 oktober 1979, de dag waarop het lichaam van Boulin werd ontdekt in een vijver in een bos nabij Versailles.

Binnen enkele uren lag de doodsoorzaak al vast.

Boulin zou de avond ervoor het water zijn ingewandeld, een overdosis slaapmiddelen hebben genomen en verdronken zijn in de nauwelijks vijftig centimeter diepe plas.

Een afscheidsbrief in de bus van politieke collega’s en Franse redacties nam iedere ­mogelijke twijfel weg. ‘Ik verkies de dood boven de verdenking’, stond er te lezen.

Boulin was kort voordien verwikkeld geraakt in een media­geniek fraudeschandaal. Vooral het weekblad Le Canard enchaîné publiceerde de ene anonieme brief na de andere die Boulin linkte aan oplichter Henri Tournet.

Die man sjoemelde met de verkoop van gronden.

Boulin zou dat geweten en toegedekt hebben.

Zo zou hij 2 hectare bouwgrond in Ramatuelle aan de baai van Saint-Tropez kunnen kopen hebben aan de prijs van 55000 Franse Franc (8384 euro)

De anonieme lekken fnuikten de tot dan toe onberispelijke carrière van de minister.

Op zijn 59ste gold hij als een van de meest gerenommeerde Franse politici. Hij had gediend in het verzet en was al minister sinds 1961, achtereenvolgens onder Charles de Gaulle, Georges Pompidou en Valéry Giscard d’Estaing.

Die laatste zag in hem de geknipte kandidaat om premier te worden. Zodoende zou de premier Barre vervangen worden door Boulin.

Die toen minister van arbeid was en veel steun genoot van de vakbonden. Zeer tegen de zin van onder meer de latere president Jacques Chirac.

Kort na Boulins ‘zelfmoord’ doken geruchten op dat er meer aan de hand was. De minister bleek al snel niets verkeerd gedaan te hebben in de fraudezaak rond Tournet.

De schadelijke geruchten zouden door gaullistische rivalen – aanhangers van De Gaulle, onder wie Chirac – de wereld in zijn gestuurd.

Het was ook de tijd dat de gewelddadige gaullistische militie Service d’Action Civique (SAC) furore maakte.

De familie begon te twijfelen, vroeg en kreeg begin jaren 80 een tweede onderzoek.

Bij een nieuwe lijkschouwing kwam aan het licht dat heel Boulins lichaam, ook zijn gezicht, verminkt was.

Rond zijn polsen zaten striemen.

Later getuigde een wetsdokter dat de verwondingen suggereerden dat een geboeide Boulin in een kofferbak was geduwd.

In de daaropvolgende jaren vielen de nabestaanden van de ene verbazing in de andere.

Uit bloedstalen bleek dat Boulin geen slaapmiddelen maar valium had genomen.

Wat verdrinking in een ondiepe poel onwaarschijnlijk maakt omdat je van valium niet bewusteloos raakt.

Die bloedstalen gingen echter verloren.

Toen onderzoekers dan maar zijn longen wilden onderzoeken op sporen van verdrinking, bleken die samen met de tong en het strottenhoofd verdwenen te zijn.

Ondanks de vele onregelmatigheden in het dossier, volgens dochter Fabienne meer dan zeventig, werd de zaak begin ­jaren 90 opnieuw geklasseerd.

Ze bleef klachten indienen en wanneer enkele jaren geleden getuigen van toen begonnen te vertellen, kreeg justitie opnieuw interesse.

De spoedarts die als eerste ter plaatse was, verklaarde dat Boulin met zijn hoofd boven water op handen en knieën lag en niet als typische drenkeling.

Waarom hij dat toen niet vertelde?

‘We werden meteen van het onderzoek gehaald. We waren duidelijk niet welkom.

’Een tweede getuige had Boulin enkele uren voor zijn dood op de passagiersstoel van zijn Peugeot zien zitten.

Naast hem zat iemand aan het stuur en op de achterbank zat nog een derde persoon.

Wou Boulin een boekje opendoen over de gaullisten binnen zijn partij Rassemblement pour la République, de voorloper van Les Républicains?

Zijn intussen overleden vrouw herinnerde zich hoe hij enkele uren voor zijn dood het huis verliet met papieren onder de arm.

‘Tot straks, hoop ik’, waren zijn laatste woorden.

Van die papieren ontbreekt elk spoor. Enkel een leeg mapje met daarop ‘niet openen zonder mijn toestemming’ werd teruggevonden op de achterbank van de Peugeot, die aan de oever geparkeerd stond.

In de asbak vond de recherche sigarettenpeukjes terwijl de minister enkel sigaren rookte.

Nu de politieke machtshebbers van toen overleden of op hoge leeftijd zijn, hoopt Frankrijk ­eindelijk te achterhalen wie die ­sigaretten rookte en dus aanwezig was op het moment dat Boulin ‘zelfmoord’ pleegde.

Vraag is of er na veertig jaar nog voldoende puzzelstukjes overblijven om de zaak op te losse (Diverse bronnen,Anton Goegebeur, Wikipedia en Foto 6 makelaar Tournet, Foto 7 Ramatuelle bouwgrond waar hij later ook zijn villa opbouwde) en Foto 9 Boulin en Barre)