40 jaar geleden, Dire Straits nu een trio

De band werd als The Café Racers opgericht door de broers Mark (gitaar/zang) en David Knopfler, John Illsley (basgitaar) en Pick Withers (drums).

Withers is dan al 10 jaar actief in de muziek.

Hij speelde o.a. bij Dave Edmunds, Gerry Rafferty en Magna Carta.

De naam Dire Straits (wat zoveel betekent als “in nauwe schoentjes zitten”) werd bedacht door een kamergenoot van Withers nadat hij ze had zien repeteren in de keuken van Simon Cowe, een lid van Lindisfarne en een vriend van Pick Withers.

In 1977 nam Dire Straits een demotape op met vijf songs, waaronder ‘Sultans Of Swing, ‘Water Of Love’ en ‘Down To The Waterline’.

Pas een halfjaar na de Britse release wordt de lp ook in de rest van Europa en de VS uitgebracht.

‘Sultans Of Swing’ is in de (na)zomer van 1978 eerst een hit in Nederland (n°10) en Vlaanderen (n°14).

Pas in de lente van 1979, nadat het ook een Amerikaanse top 5-hit werd, bereikt de single de Britse top 10.

In het nummer beschrijft Mark Knopfler een optreden van een jazzgroep (The Sultans Of Swing) in een zo goed als lege Londense pub. (Diverse bronnen, Denis Michiels en Joepie 28 september 1980)

Dire Straits nu een trio (Joepie 28 september 1980)
Dire Straits nu een trio (Joepie 28 september 1980)

70 jaar geleden, Belgische en Nederlandse vrijwilligers voor Korea (De Post 24 september 1950)

70 jaar geleden, Belgische en Nederlandse vrijwilligers voor Korea (De Post 24 september 1950)

Etienne Gailly, een Belgische vrijwilliger voor de Korea oorlog

Etienne Gailly bereikte op 7 augustus 1948 als eerste het Wembley Stadion.

Toen kreeg hij een inzinking. Meermalen raakte hij van de piste, wankelde in de richting van de eindstreep en werd in de laatste meters nog ingehaald door de Argentijn Delfo Cabrera en de Brit Thomas Richards.

Hij finishte uiteindelijk in 2:35.34. Gailly heeft zelf nooit een verklaring voor de plotselinge inzinking kunnen vinden. Hij kon zich alleen nog herinneren dat hij tijdens de laatste meters van de marathon buiten deze wereld was geweest, en in zijn onderbewustzijn de schaduw van zijn tegenstrevers had waargenomen.

Een tweede olympische kans kreeg hij niet.

Een tweede olympische kans kreeg hij niet. In 1952, toen hij in Helsinki had kunnen starten, verminkte een mijn in de Koreaanse Oorlog één van zijn voeten.

Etienne Gailly kwam op 21 oktober 1971 op 48-jarige leeftijd in Genval nabij Brussel om het leven, nadat hij was aangereden door een auto.

Ter herdenking aan Gailly (ooit luitenant bij de paracommando’s) organiseert Defensie jaarlijks de Challenge Gailly te Eupen.

70 jaar geleden, Belgische en Nederlandse vrijwilligers voor Korea (De Post 24 september 1950)

Hits de wereld rond (week van 29 september 1985)

BRT Top 30 ( joepie van 29 september 1985)

BRT Top 30 ( joepie van 29 september 1985)

Black Charts Top 10 Singles en Lp’s ( 29 september 1985)

Black Charts Top 10 Singles en Lp’s ( 29 september 1985)

U.S.A Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 (Joepie 29 september 1985)

U.S.A Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 (Joepie 29 september 1985)
U.S.A Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 (Joepie 29 september 1985)

Super Vlaamse Top 15 (Joepie 29 september 1985)

Super Vlaamse Top 15 (Joepie 29 september 1985)
Super Vlaamse Top 15 (Joepie 29 september 1985)

60 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse componist, dirigent en muziekpedagoog Arthur Meulemans.

Arthur Meulemans werd geboren op 19 mei 1884.

Vader was meester-kleermaker, maar de muziek stond hoog in aanzien bij het gezin.

Ook Arthurs jongere broer Herman zou trouwens musicus worden.

Zelf kreeg hij zijn opleiding aan het Lemmensinstituut te Mechelen bij Alois Desmet (harmonie) en Oscar Depuydt (orgel).

Maar vooral werd hij gekneed door de directeur, Edgar Tinel, wiens lievelingsleerling hij was.

Later zou hij herinneringen, waaronder menig plezierig detail, over deze strenge leermeester neerschrijven.

Zo schitterend was het eindexamen dat Meulemans in 1906 aflegde dat hij onmiddellijk door Tinel als harmonieleraar aan de instelling verbonden werd.

Componeren deed hij al van in 1902.

In 1911 trouwde hij met Aline Seelinger en verhuisde naar Tongeren.

In 1930 benoemd tot dirigent van het radio-orkest te Brussel.

In 1935 moest hij het voor de benoeming van vast dirigent afleggen tegen Franz André.

Door luid protest in het Vlaamse land kon hij niettemin als directeur van de auditiediensten bij de radio verbonden blijven en er ook nog geregeld dirigeren.

In 1940 bleef hij op post bij het uitbreken van de Wereldoorlog, maar in 1942 nam hij ontslag na onenigheid met de bezetter.

Vanaf die datum moest hij van zijn pen leven, een weinig benijdenswaardig lot in dit land.

Het schijnt nochtans zijn werklust nog aangescherpt te hebben, en tijdens de laatste twintig jaar van zijn leven grensde zijn productiviteit haast aan het ongelooflijke.

Talrijke prijzen en onderscheidingen vielen Meulemans ten deel.

Vanaf 1942 was hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie.

In 1956 mocht hij het genoegen smaken de oprichting te beleven van een ‘Arthur Meulemans Fonds’.

Deze vereniging heeft zich onder de onverpoosde stuwing van haar secretaris, Meulemans’ vriend E. H. Jan Van Mechelen, ingezet om zijn werk te verspreiden.

Meulemans schreef onder meer vijftien symfonieën, drie opera’s, soloconcerti voor allerhande instrumenten, vijf strijkkwartetten, liederen, oratoria en koorwerken.

Arthur Meulemans overleed in zijn woning te Etterbeek op 29 juni 1966.(Diverse bronnen, Luc Leytens en Wikipedia)

60 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse componist, dirigent en muziekpedagoog Arthur Meulemans.
60 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse componist, dirigent en muziekpedagoog Arthur Meulemans.
60 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse componist, dirigent en muziekpedagoog Arthur Meulemans.
60 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse componist, dirigent en muziekpedagoog Arthur Meulemans.

Hits de wereld rond (week van 28 september 1980)

BRT Top 30 ( joepie van 28 september 1980)

BRT Top 30 ( joepie van 28 september 1980)

Europarade (28 september 1980)

Europarade (28 september 1980)

Disco en USA Top 10 singles en Lp’s (Joepie 28 september 1980)

Disco en USA Top 10 singles en Lp’s (Joepie 28 september 1980)

Engelse Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 singles (Joepie 28 september 1980)

BRT Vlaamse Top 10 (28 september 1980)

BRT Vlaamse Top 10 (28 september 1980)

Polderpopparade van de week van 28 september 1980

Polderpopparade van de week van 28 september 1980

Juliette Gréco,”la grande dame noire” van het Franse chanson is vandaag overleden.

De vader van Juliette Gréco was van Corsicaanse afkomst, haar moeder zat in het verzet en betrok daar haar dochter bij.

De Gestapo zette het 15-jarige meisje een paar maanden achter de tralies.

Meteen na de Tweede Wereldoorlog ontdekte Juliette Gréco Parijs.

Ze begon te acteren en bracht poëzie op de radio.

Geleidelijk schakelde ze over naar cabaret, met een tournee naar de Verenigde Staten en Brazilië, en film.

Ze speelde de hoofdrol in “Orphée” van Jean Cocteau, “The Roots of Heaven” van John Huston en Jacques Brels “Le Far West”.

Een tijdlang was ze de geliefde van producer Darryl F. Zanuck, van auteur Albert Camus en jazzreus Miles Davis.

Niemand minder dan filosoof Jean-Paul Sartre gaf haar de raad om te zingen.

In 1954 stond ze op het podium van L’Olympia in Parijs, het mekka van het Franse chanson.

Ze was helemaal in het zwart gekleed en die outfit hield ze haar hele leven aan. Dat ging goed samen met haar ingetogen, sobere podiumstijl.

Ze schreef geen eigen chansons, maar maakte zich de teksten van anderen, zoals Boris Vian, Charles Aznavour of Charles Trenet, heel eigen.

Haar bekendste nummers zijn onder meer “Si tu t’imagines”, “Rues des Blancs-Manteaux”, “Trois petites notes de musique” en vooral dit gewaagde “Déshabillez-moi”

Juliette Gréco ontdekte en motiveerde in de vroege jaren 60 zelf enkele groten van het Franse chanson, onder meer Serge Gainsbourg, Guy Béart en Leo Ferré.

Ze trouwde drie keer, een van haar echtgenoten was ster-acteur Michel Piccoli van 1967 tot 1977.

“Juliette Gréco is ontslapen, omringd door haar dierbaren in haar zo geliefde woning in Ramatuelle.

Ze heeft een buitengewoon leven geleid.” Zo maakte de familie van Gréco haar overlijden bekend. Ramatuelle ligt in het zuiden van Frankrijk, niet ver van Saint-Tropez.

Ze laat een dochter na, Laurence-Marie. (Lucas Vanclooster)

Juliette Gréco (oktober 1964)
Juliette Greco ( juni 1959)
Juliette Gréco (september 1960)