Vandaag 55 jaar geleden, komt de Dominicaanse diplomaat, autocoureur, polospeler Porfirio Rubirosa te overlijden

Rubirosa kwam vaak in de roddelpers als playboy en hij heeft affaires gehad met Dolores del Río, Eartha Kitt, Marilyn Monroe, Ava Gardner, Rita Hayworth, Soraya Esfandiary, Peggy Hopkins Joyce, Joan Crawford, Veronica Lake, Kim Novak, Judy Garland, Eva Peron en Zsa Zsa Gabor.

Volgens de legende had Rubirosa een erg grote penis.

In Parijs worden de grote pepermolens daarom Rubirosa’s genoemd.

Rubirosa huwde vijf keer maar had geen kinderen.

Uit zijn huwelijken met de Amerikaanse erfgenamen hield hij veel geld over.

Flor de Oro Trujillo, dochter van Rafael Trujillo, (1932–1938)

Danielle Darrieux, Franse actrice, (1942-1947)

Doris Duke, Amerikaanse erfgename (1947-1948)

Barbara Hutton, Amerikaanse erfgename (1953-1954)

Odile Rodin, Franse actrice (1956-1965)

Rubirosa werd geboren als derde en jongste kind van een gezin uit de hogere middenklasse.

In 1915 werd zijn vader ambassadeur van de Dominicaanse Republiek in Parijs, waar hij verder opgroeide.

Op 17-jarige leeftijd keerde hij terug naar zijn vaderland om rechten te studeren, maar schreef zich al snel in bij het leger.

In 1931 leerde hij dictator Rafael Trujillo kennen en in 1936 werd hij diplomaat namens zijn land.

Tijdens Olympische Spelen van 1936 werd hij naar Berlijn gestuurd en later naar Parijs.

Hij werkte ook voor de ambassades in Vichy, Buenos Aires, Rome, Havana (waar de Cubaanse Revolutie begon) en Brussel.

Na de Tweede Wereldoorlog speelde hij veel polo en richtte zelfs een eigen team op. Ook was hij geïnteresseerd in raceauto’s.

Na de moord op Trujillo in 1961 nam diens zoon Ramfis de macht over.

Rubirosa lobbyde bij John F. Kennedy om Ramfis te steunen.

Nadat de familie Trujillo het land ontvluchtte, kwam ook een einde aan de carrière van Rubirosa.

Rubirosa overleed vroeg in de ochtend van 5 juli 1965 toen zijn zilveren Ferrari 250 crashte tegen een boom in het Bois de Boulogne na een avondje feesten in een nachtclub waar hij vierde dat hij met zijn poloteam de Coup de France gewonnen had.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto Porfirio Rubirosa met zijn vrouw de Franse actrice Odile Rodin in Brussel)

Vandaag 55 jaar geleden, komt de Dominicaanse diplomaat, autocoureur, polospeler Porfirio Rubirosa te overlijden

Vandaag 20 jaar geleden, overlijdt de politieker Frans Van Mechelen.

Van Mechelen was de zoon van een douanier.


Hij volgde van 1935 tot 1941 humaniora aan het Sint-Victorinstituut van Turnhout en ging vervolgens een kandidatuur burgerlijk ingenieur volgen aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Hij promoveerde er in 1945 tot doctor in de sociale wetenschappen en in 1952 tot baccalaureus in de thomistische wijsbegeerte.


Tijdens zijn middelbare studies was Van Mechelen van 1938 tot 1941 bondssecretaris van de KSA-afdeling van Turnhout.

In Leuven was hij bestuurslid van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond en schreef hij bijdragen voor De Goedendag, het overkoepelende tijdschrift van de Vlaamsgezinde studentenverenigingen.


Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij lid van het Dietsch Studenten Keurfront, waardoor hij na de Bevrijding drie weken werd opgesloten.


Van 1950 tot 1951 werkte hij als redactiesecretaris bij het Brusselse dagblad Het Nieuws van den Dag.


Daarna werkte hij enkele jaren als ambtenaar op het ministerie van Arbeid en werd hij in 1954 docent en in 1958 hoogleraar aan de KU Leuven.


Hij doceerde er tot in 1988 demografie en methodiek van het sociaal onderzoek.


In 1947 nam hij het initiatief tot de oprichting van het solidaristische weekblad Branding en ook publiceerde hij talrijke bijdragen in tijdschriften en dagbladen zoals De Standaard, rond werkverschaffing in Vlaanderen, de vernederlandsing van het bedrijfsleven en het gebruik van het Algemeen Nederlands.


Voorts was hij vanaf 1950 stichtend lid van de Stichting Lodewijk de Raet en in 1964 medeoprichter van de Vereniging van Vlaamse Professoren.


Van 1960 tot aan zijn dood in 2000 was Frans Van Mechelen voorzitter van de Bond van de Grote en Jonge Gezinnen.


In de jaren 1960 werd hij politiek actief voor de CVP, waar hij een vertegenwoordiger was van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond.


Van 1965 tot 1976 zetelde Van Mechelen voor het arrondissement Turnhout in de Kamer van volksvertegenwoordigers.

In de periode december 1971-mei 1976 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd en de verre voorloper is van het Vlaams Parlement.


Als politicus ijverde hij steeds voor nauwe banden met Nederland. Ook werd hij in de jaren 1990 voorstander van een verre federalisering, ook inzake sociale zekerheid.

Van Mechelen was van 1968 tot 1972 Minister van Nederlandse Cultuur in de Regering-G. Eyskens V.
Onder zijn impuls werden vele Vlaamse cultuurcentra uitgebouwd, onder meer in de Vlaamse Rand rond Brussel.


Niet geheel verwonderlijk was het cultureel centrum De Warande in Turnhout een van de eerste. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s 1970)

Frans Van Mechelen
Frans Van Mechelen
Frans Van Mechelen
Frans Van Mechelen
Frans Van Mechelen

50 jaar geleden, te gast bij priester Marc Helbig en zijn jukebox in de Begijnhofkerk in Brussel.

Deze 35-jarige priester had toen moderne opvattingen over hoe een kerk moest zijn.

Na de mis was er koffie en koekjes en u kon dan ook nog eens voor 5 Bfr. 3 plaatjes kiezen uit de jukebox.


Voor alle duidelijkheid geen popmuziek, maar muziek van onder meer Bach, Vivaldi en andere religieuze muziek.

50 jaar geleden, te gast bij priester Marc Helbig en zijn jukebox in de Begijnhofkerk in Brussel.
50 jaar geleden, te gast bij priester Marc Helbig en zijn jukebox in de Begijnhofkerk in Brussel.
50 jaar geleden, te gast bij priester Marc Helbig en zijn jukebox in de Begijnhofkerk in Brussel.
50 jaar geleden, te gast bij priester Marc Helbig en zijn jukebox in de Begijnhofkerk in Brussel.

50 jaar geleden, prins Albert te gast bij de Waalse schilder en beeldhouwer Charles Delporte.

Wereldwijd zijn meer dan 300 van zijn beeldende kunstwerken tentoongesteld in museums, organisaties, kerken en steden, zoals de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, het Koninklijk Paleis van Brussel, het Élysée-paleis en de Nationale Bibliotheek in Parijs, het Museum voor Hedendaagse Kunst in Tokio, het Museum voor Moderne Kunst in São Paulo, het Museum voor Schone Kunsten in Montevideo, de Belgische ambassade in Peking, de Universiteit van Houston, Sint-Pauluskerk (Antwerpen) en veel meer.

Daarnaast geniet Delporte ook erkenning als dichter en zanger.

Hij werd door paus Johannes Paulus II verheven tot de Orde van Sint-Silvester, een pauselijke ridderorde.

Charles Delporte was de broer van zanger en schrijver Paul Louka en van dichter Jacques Viesvil, en een volle neef van stripscenarist Yvan Delporte. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s De Post van 5 juli 1970)

50 jaar geleden, prins Albert te gast bij de Vlaamse kunstenaar Charles Delporte