Vandaag is het al 40 jaar geleden dat de in Duitsland geboren Oostenrijks toneel- en filmacteur Curd Jürgens is overleden.

Jürgens was in zijn leven getrouwd met:

Lulu Basler, actrice (15 juni 1937 – 8 oktober 1947) (gescheiden)
Judith Holzmeister (16 oktober 1947 – 1955) (gescheiden)
Eva Bartok (13 augustus 1955 – 1957) (gescheiden, kreeg met haar 1 dochter)
Simone Bicheron (14 september 1958 – 1977) (gescheiden)
Margie Schmitz (21 maart 1978 – 18 juni 1982) (tot aan zijn dood)

Curd Jürgens
Ingrid Bergman en Curd Jurgens (Juni 1959)
Curd Jürgens met zijn vijfde vrouw Margie Schmitz (januari 1981)

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Rita Hayworth is overleden (14 mei 1987)

Hayworth werd geboren op 17 oktober 1918 in New York als de dochter van flamencodanser Eduardo Cansino en Volga Hayworth. Ze zat in een beroemde familie met Spaanse dansers.

Ze spendeerde bijna heel haar jeugd met dansen

Op dertienjarige leeftijd gebruikte haar vader haar reeds als sensuele danspartner.

Volgens biografe Barbara Lea misbruikte hij haar trouwens ook seksueel.

In 1941 stond ze prachtig te dansen aan de zijde van Fred Astaire in “You’ll never get rich”.

De ultieme filmdanser Fred Astaire zou later zeggen dat Hayworth zijn favoriete danspartner was.

Verrassend aangezien hij 10 keer aan de zijde van Ginger Rogers stond waarmee hij uitgroeide tot het legendarische filmdansduo.

Het hoogtepunt in de carrière van Hayworth is “Gilda” uit 1946. Daarin speelt ze een wondermooie femme fatale met lange haren die ook goed kan zingen. Iedereen kent natuurlijk nog het nummer “Put the blame on mame” waarin ze heel subtiel 1 handschoen uittrekt terwijl ze zingt en danst.

Die scène wordt nog altijd gezien als één van de meest erotische ooit. Glenn Ford was toen haar tegenspeler.

Misschien wel de beste film van Rita Hayworth is “The lady from Shanghai” uit 1947 van en met Orson Welles met wie ze later ook zal trouwen.

Dit is een heel intrigerende film noir die aanvankelijk flopte, maar later aan reputatie heeft gewonnen.

Hij staat nu in de geschiedenisboeken als één van de beste films noirs aller tijden.

Rita Hayworth trouwde vijf keer, waarvan dat met Orson Welles het tweede was. (De eerste, de twintig jaar oudere Eddie Judson, komt wel de “eer” toe de persona Rita Hayworth te hebben gecreëerd, ook al deed-ie dat dan vooral om er geld aan te verdienen, wat hem er bijvoorbeeld toe inspireerde haar aan te zetten om met Hollywood-producers naar bed te gaan.)

Welles werd verliefd op Hayworth toen hij in “Life” van 11/8/1941 een pin-up-foto ( In deze periode poseerde ze als een pin-upgirl.

Toen de VS zich in de Tweede Wereldoorlog mengde, werd haar afbeelding door miljoenen soldaten bewonderd.

Dit maakte haar een van de top twee pin-upmeisjes in de oorlogsjaren, de andere was de blonde Betty Grable) van haar zag, waarop ze uitnodigend geknield in zwarte lingerie op een bed zat.

Ze trouwden in 1943, maar al kort na de geboorte van hun dochter Rebecca (17/12/1944) begon Welles haar steeds brutaler te behandelen. Hun huwelijk loopt dan ook op de klippen.

Rita trouwt op 27 mei 1949 met de Egyptische prins Ali Khan.

Op de dag van hun huwelijk geeft hij haar zestien kilo edelstenen en laat hij het zwembad vollopen met eau de Cologne, maar na de geboorte van hun dochter Yasmine (die later in het koor van de Metropolitan Opera zou zingen), begint hij haar eveneens te verwaarlozen. Hayworth raakt aan de drank.

In 1953, na een huwelijk van vijf jaar, keerde ze terug naar de filmbusiness.

In 1955 klaagde ze Columbia Pictures aan om van haar contract af te komen. Jaren na het overlijden van Harry Cohn, de baas van Columbia Pictures, was Hayworth nog steeds kwaad op hem: ze leefde onder het “bezit” van de studio, had geen vrijheid.

Ook was ze geïrriteerd om het feit dat de studio geen rekening hield met haar wens om te leren zingen.

Hierdoor was ze vaak beschaamd omdat de soldatentroepen haar vaak vroegen om te zingen voor hen. Cohn toonde zijn frustraties dan weer in Time Magazine.

Ondanks haar wankele gezondheid blijft Rita Hayworth ook doorwerken in de jaren 50 en 60.

Ze maakt nog interessante en ook wel bevreemdende cinema in het geval van “Road to Salina” uit 1969.

Op de set moet Rita Hayworth haar replieken aflezen van kaartjes, verborgen in het decor.

Later zal blijken dat dit toch niet zozeer door de drank kwam.

Hayworth raakte in februari 1987 in een halve coma en stierf enkele maanden later op 68-jarige leeftijd aan Alzheimer.

Ze werd begraven op het Holy Cross Cemetery in Culver City, Californië.

Op haar grafsteen staat: “To yesterday’s companionship and tomorrow’s reunion” (“Op de kameraadschap van gisteren en de hereniging van morgen”). (Diverse bronnen, Wikipedia, Ronny De Schepper, Stefan Mertes, Ward Verrijcken en Story 26 mei 1987)

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Rita Hayworth is overleden (14 mei 1987)

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Rita Hayworth is overleden (14 mei 1987)

Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)

Hij was Koreaanse Oorlog veteraan en docent drama in onder anderen Sonora.

In 1955 begon zijn acteercarrière en hij werd bekend in 1957 door Outer Space Jitters, een film met de Three Stooges.

Hij mocht ondertussen ook 2 afleveringen meedoen in Gunsmoke.

Ook in Wagon Train had hij een rolletje.

Hij werkte samen met Chuck Connors, George Montgomery, Audrey Totter, Linda Darnell en David Janssen en werd daarna wereldberoemd door zijn rol in Bonanza.

Hij was gehuwd met Dolphia Parker en ze kregen vier kinderen.

David, inmiddels filmregisseur en Dirk, inmiddels acteur en tweelingzusjes Danna Lynn en Debra Lee.

Ze woonden in een groot herenhuis met landgoed in Inglewood en hadden Nat King Cole als buurman.

In mei 1972 onderging hij in een ziekenhuis in Los Angeles een operatie aan de galblaas en kreeg vervolgens een longembolie, waaraan hij op 43-jarige leeftijd overleed.

Door zijn plotselinge overlijden was het snel gedaan met de serie Bonanza, die liep van 1959 tot 1973.

Hij werd begraven in zijn geboorteplaats De Kalb.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 21 mei 1972)

Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)

Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)

Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)

Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)
Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)

Adamo boos op Liz (De Post 21 mei 1972)

Adamo en Heino waren daar aanwezig om aan Elizabeth Taylor die er was als ambassadrice van UNICEF een cheque te overhandigen van 9 miljoen Belgisch Frank (223103 euro)

Geld dat afkomstig was van de opbrengst van een verzamelalbum met als titel Star Parade 1971-1972).

Adamo was toen niet te spreken over Elizabeth Taylor, gezien ze pas vijf uur later op de afspraak was. (De Post 21 mei 1972)

Adamo boos op Liz (De Post 21 mei 1972)
Adamo boos op Liz (De Post 21 mei 1972)

63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.

Het Kasteel van Vauvenargues werd eind december 1958 verworven door de verbannen Spaanse kunstenaar Pablo Picasso , op zoek naar een meer geïsoleerde werkplek dan zijn vorige huis,” La Californie” in Cannes.

Maar hij kreeg pas half januari de sleutels van het kasteel.

63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.

Het terrein was 1500 hectaren groot.

Hij verbouwde het kasteel van 1959 tot 1962, waarna hij naar Mougins verhuisde.

63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.

Tijdens deze periode kocht Picasso de Provençaalse villa met de naam Mas Notre-Dame-de-Vie de Mougins in Mougins , waar hij zich permanent vestigde in juni 1961.

Hij kwam af en toe terug naar Vauvenargues, maar dat stopte in 1965 na een ernstige operatie.

63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.

Picasso stierf in zijn villa in Mougins op zondag 8 april 1973, op 91-jarige leeftijd.

De plaatselijke autoriteiten zouden zijn wil om ​​daar te worden begraven niet hebben goedgekeurd, dus koos zijn vrouw Jacqueline het terrein van het Château van Vauvenargues als zijn laatste rustplaats.

Hij en zijn vrouw Jacqueline liggen begraven op het terrein van het kasteel van Vauvenargues, dat nog steeds het privébezit is van de familie Picasso.

63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.

Vandaag 50 jaar geleden, Charlie Chaplin krijgt een Academy Honorary Award voor zijn hele oeuvre. (13 april 1972)

Hij kreeg toen ook de langste staande ovatie in de geschiedenis van de Oscars.

Oona O’Neill was de dochter van de Nobel- en Pulitzerprijs winnende toneelschrijver Eugene O’Neill en van de schrijfster Agnes Boulton.

Opgevoed door haar moeder, na de scheiding met haar vader, die ze nog zelden zag, woonde ze hoofdzakelijk aan de Oostkust van de VS.

Al van in haar schooltijd (Brearley School in New York) in 1940-1942, ging ze tot de jetset behoren, met vriendinnen zoals Carol Marcus en Gloria Vanderbilt, langs wie ze ook bevriend werd met Truman Capote.

Toen ze in de Stork Club verkozen werd tot “The Number One Debutante” voor het seizoen 1942–1943 wekte ze volop de aandacht op van de media.

Dit bracht haar tot de beslissing te gaan acteren en weldra trok ze naar Hollywood.

In deze tijd had ze ook een relatie met de schrijver J.D. Salinger.

In 1942 trad Salinger opnieuw in militaire dienst en dat betekende ook het einde van hun relatie.

In Hollywood werd ze voorgesteld aan Charlie Chaplin die voor haar een rol in een volgende film voorzag.

Er kwam echter niets van nadat ze verliefd werden op elkaar en in juni 1943 trouwden.

Zij was net 18, hij was 54 en het was zijn vierde huwelijk.

De weinige contacten die Oona met haar vader had, werden als gevolg van dit huwelijk compleet en definitief afgebroken.

Een huwelijk van Chaplin was op zich nieuws, de jeugdige leeftijd van zijn partner en het leeftijdsverschil, maakte er een gebeurtenis met aanzienlijke mediabelangstelling van.

De jonge vrouw gaf elk idee van een filmcarrière op.

Doorheen moeilijke jaren en tot aan zijn dood in 1977 bleven ze zeer met elkaar verbonden en ze kregen acht kinderen, drie jongens en vijf meisjes.

Vanaf hun huwelijk woonden ze in Beverly Hills.

Het waren moeilijke jaren voor Chaplin die achtervolgd werd als mogelijke communist door senator MacCarthy.

In september 1952 bevond het echtpaar zich met de kinderen op de Queen Elisabeth, onderweg naar Londen voor de première van Limelight toen hen het nieuws bereikte dat Chaplins visum voor terugkeer naar de VS was ingetrokken.

Ze beslisten toen permanent in Europa te blijven wonen.

Ze liquideerden alles wat ze bezaten in de VS en kochten een domein aan, de Manoir de Ban in het Zwitserse Corsier-sur-Vevey.

Kort daarop verzaakte O’Neill aan haar Amerikaans staatsburgerschap en werd ze Brits onderdaan.

Na het overlijden van Charlie Chaplin woonde ze opnieuw deeltijds in New York.

Ze was, zoals destijds haar vader, aan alcohol verslaafd en ze leefde stilaan toch vooral een zeer teruggetrokken leven in Vevey.

Ze overleed er aan pancreaskanker in 1991 en was toen 66.

(foto samen met zijn vrouw Oona O’Neill)