Vandaag 40 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse schrijver Henry Miller.

Vandaag 40 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse schrijver Henry Miller.
Vandaag 40 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse schrijver Henry Miller.
Vandaag 40 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse schrijver Henry Miller.
Vandaag 40 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse schrijver Henry Miller.
Vandaag 40 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse schrijver Henry Miller.
Vandaag 40 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse schrijver Henry Miller.

Vandaag 60 jaar geleden, te gast bij de Franse actrice en schrijfster Cécile Aubry en haar jarige zoon Mehdi El Glaoui.

Haar zoon was toen vier jaar geworden en mag dus vandaag 64 kaarsjes uitblazen.

Aubry kende haar eerste grote succes bij haar debuut als actrice in de bekroonde film Manon (1949) van Henri-Georges Clouzot.

Ze werd op de cover geplaatst van het tijdschrift Life (26 juni 1950).

Ze hield er een contract aan over bij 20th Century Fox.

In The Black Rose (1950) speelde Aubry samen met Tyrone Power en Orson Welles, en in Barbe-Bleue (1951) speelde zij de rol van de laatste vrouw van Blauwbaard (gespeeld door Hans Albers in het Duits en Pierre Brasseur in de Franse versie).

In 1956 trouwde ze in de moskee van Parijs met Si Brahim el Glaoui, zoon van Thami El Glaoui, pacha van Marrakech, en was niet langer meer actrice.

Na de geboorte van hun zoon, Mehdi El Glaoui vestigde ze zich in Frankrijk en werd romanschrijfster en auteur van kinderboeken.

Sommige van haar werken werden herwerkt tot tv-series.

Ze bewerkte ook zelf een paar van haar boeken voor televisie, zoals de kinderboekenserie met de pony Poly en de jongens Vincent en Pascal in de hoofdrol.

Vooral ook Belle et Sébastien, waarin de rol van Pascal werd gespeeld door haar zoon Mehdi. Belle et Sébastien, werd een feuilleton in 39 episodes, (1965-1970), uitgezonden op de Franse tv, en ook op de Nederlandse tv (1968-1972).

In 2013 werd het boek verfilmd door Nicolas Vanier.

Deze verfilming kwam er pas na de dood van Aubry, omdat zij er zich steeds tegen had verzet.

Aubry overleed twee weken voor haar 82e verjaardag aan longkanker.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post van 12 juni 1960)

60 jaar geleden, te gast bij de Fanse actrice en schrijfster Cécile Aubry
60 jaar geleden, te gast bij de Fanse actrice en schrijfster Cécile Aubry
60 jaar geleden, te gast bij de Fanse actrice en schrijfster Cécile Aubry

60 jaar geleden te gast bij Evangelia Dimitriadou.

Evangelia “Litsa” Dimitriadou was de moeder van Maria Callas en schreef in 1960 een boek over haar beroemde dochter.

In die tijd werkte Evangelia Dimitriadou in een juwelierszaak in New York en had ze geen relatie meer met haar beroemde dochter.

In een latere biografie over Callas van Ariana Huffington.

Komen we meer te weten over de moeilijke relatie tussen moeder en dochter.

60 jaar geleden te gast bij Evangelia Dimitriadou
60 jaar geleden te gast bij Evangelia Dimitriadou
60 jaar geleden te gast bij Evangelia Dimitriadou

De Brusselse genaturaliseerde Amerikaanse dichteres, essayiste en vooral prozaschrijfster Marguerite Yourcenar.

Op 8 juni 1903 geboren in Brussel en haar echte naam is Marguerite Cleenewerck de Crayencour; van dat laatste is haar pseudoniem (Yourcenar) een anagram.

In een fragment van het tweede deel van haar autobiografie, Le labyrinthe du monde. II. Archives du Nord (1977) wijdt zij uit over de manier waarop haar voorouders Cleenewerck zich in Vlaanderen vestigden; ze veronderstelt daarbij dat ze behoorden tot de sociale klasse van de “heren”, kleine landeigenaars die geleidelijk aan meester werden van vroegere feodale gronden en op die manier een deel van de landbouwgrond in beslag namen.


Voorts komen Gent en Gentse personages (keizer Karel, Suzanne Lilar, Maurice Maeterlinck, Jan van Eyck) in Yourcenars werk (vaak terloops) ter sprake.(Diverse bronnen, Nicole Verschoore en Foto 1929 tijdens de uitgaven van haar eerste roman Alexis)

Vandaag is het ook al 30 jaar geleden, dat de Vlaamse schrijven Gerard Walschap is overleden.

Zijn meesterwerken, de romans Houtekiet (1939) en Adelaïde (1929), schreef hij gedreven door zijn afkeer voor de rooms-katholieke kerk.

Die afkeer was het resultaat van een diepe geloofscrisis die hem zijn priesteropleiding had doen afbreken.

Het celibaat kon hij maar niet aanvaarden.

Hij zei toen het volgende : Tot mijn dertigste jaar was ik gelovig katholiek, van mijn dertigste tot mijn veertigste stierf en herleefde ik en vanaf mijn veertigste ben ik een zodanig ander mens, dat ik mij in mijn jeugd niet meer herken.”

Gerard Walschap is één van de meest gelezen en gelauwerde auteurs van de twintigste eeuw, met als hoogtepunten in zijn oeuvre Trouwen, Celibaat, Een mens van goede wil enZuster Virgilia.

Walschap ontving in 1968 de Prijs der Nederlandse Letteren. Voor de toen goed verkopende folkloristische heimatliteratuur van Felix Timmermans en Stijn Streuvels kende hij alleen minachting.

Hij publiceerde meer dan dertig romans, waarvan Houtekiet, Waldo, Zuster Virgilia en Een mens van goede wil (verfilmd tot de populaire tv-serie) de bekendste zijn. Walschap is ook de schrijver van de vreemde vertellingen in De wereld van Soo Moereman.

Zijn rebelse boeken waren populair tot in nazi-Duitsland. Walschap stond er zo hoog in aanzien dat hij na de Tweede Wereldoorlog beschuldigd werd van landverraad. Uiteindelijk werd Walschap vrijgepleit van elke vorm van collaboratie.

Toen hij stierf was Walschap de meest gelauwerde auteur in Vlaanderen: tweemaal de driejaarlijkse staatsprijs voor de roman, namelijk voor Trouwen en Zuster Virgilia; de driejaarlijkse prijs voor de koloniale roman voor Oproer in Congo (1953); de vijfjaarlijkse prijs ter bekroning van een ganse carrière, na zijn pensionering in 1965, en ten slotte uit de handen van de Nederlandse koningin de Prijs der Nederlandse Letteren in 1968.

Midden de jaren 70 werd hij baron. Kort voor zijn dood zei hij: Ik leef nu in de zoete overtuiging dat ik mijn van jongsaf aangebonden strijd over geheel de lijn gewonnen heb.

De vuile hetze die tegen mij eerst werd gevoerd, zwijgt beschaamd; de morele vrijheid die ik voor de Vlaamse schrijvers heb opgeëist, wordt zelfs door katholieke schrijvers als vanzelfsprekend gebruikt, de grapjasserij en de literatureluurderij zijn verzwonden, onze letterkunde bloeit tot in de jongste generatie.

Het is schoon daartoe te hebben bijgedragen. Ik ben trots op mijn werk, want ik heb mijn ambitie verwezenlijkt.

Ik heb grootse dingen gedaan en volkeren bekeerd, zij het niet diegene, die ik als kind voor ogen had, maar ik heb mijn voorgenomen martelaarschap en heldhaftigheid waargemaakt: ik heb alles gezegd wat ik te zeggen had, op een mooie manier, en daarvoor op mijn kop gekregen, vijftig jaar lang.

Na de dood van de schrijver in 1989, stelde Hendrik Seghers – die ook te Londerzeel woonde en die eerder voor de rehabilitatie van de schrijver had geijverd – samen met de gemeente Londerzeel de Seghers-Literatuurprijs Gerard Walschap-Londerzeel in te zijner nagedachtenis.

Carla Walschap en Walter van den Broeck ontdekten in zijn nalatenschap een niet eerder gepubliceerde schelmenroman die zich in de zestiende eeuw afspeelt.

Bijna een kwarteeuw na zijn overlijden werd Metten Marten voor het eerst uitgegeven. (Diverse bronnen en Wikipedia)