Vandaag 50 jaar geleden, Flor Grammens voorvechter van de Nederlandse taal voor de zevenentwintigste keer voor de rechtbank (1 september 1972)

Florimond Grammens werd in 1899 in Bellem geboren als zoon van Frederick Grammens en Maria Gelaude, beiden van boerenafkomst.

Hij studeerde aan het College van Eeklo en daarna aan de Normaalschool van Sint-Niklaas.

In 1918 dook hij onder en werd bij de bevrijding door de Belgische troepen vrijwillig brancardier bij het veldleger.

In 1920 werd hij leraar in Ronse, wat hij bleef tot 1929.

Flor Grammens werd actief flamingant, vooral doordat hij als leraar aan de taalgrens de onrechtvaardige en onwettelijke toestanden leerde kennen en in 1927 een voetreis langs de hele taalgrens maakte.

Dit resulteerde in de oprichting van de taalgrensactie.

In 1931 begon hij zelf voor tweetaligheid te zorgen in die taalgrensgemeenten die bleven weigeren de taalwetten toe te passen.

Dit leidde tot processen die gevoerd werden in de provincies Luik en Henegouwen, waar hij als eerste voor Waalse rechtbanken rechtspleging in het Nederlands eiste.

Een nieuwe periode in de taalgrensactie begon toen Flor Grammens op 9 januari 1937, in witte schilderskiel, de Franstalige straatnaamborden en wegwijzerplaten in de taalgrensstad Edingen overschilderde.

Deze en andere acties genoten veel bijval en talrijke Vlaamse studenten sloten zich aan bij wat zij de nieuwe Vlaamse schildersschoolnoemden.

Overal waar ze maar konden, voerden ze actie en organiseerden ze meetings en andere manifestaties. In de pers en het parlement ontstond daarover heel wat rumoer.

De campagne duurde drie jaar tot uiteindelijk de eentaligheid van Vlaanderen werd verkregen.

Grammens verbleef nog maar eens in de gevangenis toen hij in 1939, bij een onvoorziene parlementsverkiezing, als onafhankelijk kamerlid werd verkozen.

Grammens, die in deze periode (1937-1940) de Raad der Daadstichtte, wou nooit lid van een partij worden om zo onafhankelijk mogelijk en met zoveel mogelijk Vlaamsgezinden te kunnen optreden.

Hij kantte zich tegen politieke collaboratie in de Tweede Wereldoorlog, maar aanvaardde lid en daarna voorzitter te worden van de Commissie voor Taaltoezicht.

Onder zijn leiding werden door die Commissie onderzoeken ingesteld naar de toepassing van de taalwetten in de taalgrensgemeenten en de hoofdstedelijke agglomeratie.

Zo bleek dat in de Brusselse gemeenten talrijke Vlaamse kinderen onwettig in Franstalige klassen waren ondergebracht.

Veel kinderen werden overgeplaatst naar Nederlandstalige klassen, wat na de bevrijding voor een groot deel weer ongedaan werd gemaakt.

Grammens, die argumenteerde dat hij alleen de taalwetten toepaste, werd na de bevrijding, ondanks zijn parlementaire onschendbaarheid, opgesloten.

Zijn woning werd geplunderd.

Hij kreeg een gevangenisstraf van zes jaar, waarvan hij er vier heeft uitgezeten.

In 1956 hielp hij de Vlaamse Volksbewegingheroprichten en trad hij onder meer op tegen de eentalig Franse opschriften op de wereldtentoonstelling in Brussel en later tegen de Franstalige reclameteksten aan de kust en elders in Vlaanderen.

Ook was hij betrokken bij de oprichting van de stichting van het Taal Aktie Komitee.

In 1962 werd hij hersteld in zijn burgerrechten.

Grammens bleef actief voordrachten geven en was pleitbezorger van een politieke integratie van Vlaanderen en Nederland, in een eengemaakte Europa.

Ook wendde hij overal waar hij kon zijn invloed aan om mistoestanden te signaleren en te verhelpen.

Voor zijn verdiensten in verband met de taalstrijd, ontving hij in 1971 de Marnixring-André Demedtsprijs van de Kortrijkse Marnixkring.

Hij was de vader van journalist Mark Grammens.

In 1975 kocht het Grammensfonds het geboortehuis van Flor Grammens en schonk het aan het gemeentebestuur van Bellem.

Hij overleed in Deinze in 1985.

Na zijn dood werd het persoonlijk archief van Flor Grammens, in het bezit van het Grammensfonds, overgedragen aan de bibliotheek van de Campus Kortrijk van de KU Leuven. (Diverse bronnen, Wikipedia, gemeente Aalter en De Post van 3 september 1972)

Vandaag 50 jaar geleden, Flor Grammens voorvechter van de Nederlandse taal voor de zevenentwintigste keer voor de rechtbank (1 september 1972)

Vandaag 50 jaar geleden, Flor Grammens voorvechter van de Nederlandse taal voor de zevenentwintigste keer voor de rechtbank (1 september 1972)

Vandaag 50 jaar geleden, Flor Grammens voorvechter van de Nederlandse taal voor de zevenentwintigste keer voor de rechtbank (1 september 1972)

60 jaar geleden, te gast bij de Brusselse Burgemeester Lucien Cooremans (augustus 1962)

Hij was de zoon van apotheker Armand Cooremans en Emma Dons.

Cooremans promoveerde tot doctor in de rechten en werd licentiaat in de economische en de financiële wetenschappen aan de ULB.

Hij werd beroepshalve advocaat en hoogleraar aan de ULB en was ook vrijmetselaar.

60 jaar geleden, te gast bij de Brusselse Burgemeester Lucien Cooremans (augustus 1962)

Van 1928 tot 1934 was hij privésecretaris van minister van Buitenlandse Zaken Louis Hymans, waarna hij in 1940 enkele maanden secretaris was van minister van Justitie Paul-Emile Janson.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij de nationale chef van de dienst Inlichtingen voor de Belgische Regering in Londen, waarmee hij in feite deel uitmaakte van het Verzet.

Hij werd politiek actief voor de Liberale Partij en vervolgens de PVV-PLP.

60 jaar geleden, te gast bij de Brusselse Burgemeester Lucien Cooremans (augustus 1962)

Voor deze partij werd hij in 1933 verkozen tot gemeenteraadslid van Brussel, waar hij van 1945 tot 1956 schepen en van 1957 tot 1975 burgemeester was.

In 1976 verliet hij de Brusselse gemeenteraad.

60 jaar geleden, te gast bij de Brusselse Burgemeester Lucien Cooremans (augustus 1962)

Als burgemeester van Brussel was hij de voorzitter van Expo 58.

Bovendien zetelde hij van 1944 tot 1946 en van 1949 tot 1960 voor het arrondissement Brussel in de Kamer van volksvertegenwoordigers.

Hij kwam te overlijden op 22 februari 1985 (Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s augustus 1962)

60 jaar geleden, te gast bij de Brusselse Burgemeester Lucien Cooremans (augustus 1962)

Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)

Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)

Verbiest Aloïs

Verbiest Aloïs was vanaf zijn 15de jaar bakkersknecht in het Antwerpse en maakte deel uit van de Kajottersbeweging.

In maart 1940 werd Verbist als soldaat opgeroepen, krijgsgevangen genomen en in juni naar huis gestuurd.

In november 1940 ging hij in Duitsland werken en verrichte aldus vrijwillige arbeidsdienst voor de bezetter.

Hij huwde in september 1941 de dochter van de Nijlense oud-strijder Gysemans, lid van het Verbond der Vlaamse Oud-strijders (VOS), maar dit maakte van hem geen Vlaamsgezinde.

Op 20 januari 1943 legde Verbist de eed af als verzetsman in de Nationale Koninklijke Beweging (NKB).

Gegroeid uit een rexistische jeugdgroep werd deze beweging als gevolg van haar onvoorwaardelijke koningsgezindheid slechts gedeeltelijk en moeizaam erkend als verzetsgroepering.

Ondanks dit lidmaatschap en het verlenen van onderdak in zijn eigen bakkerij in Antwerpen aan ondergedoken werkweigeraars (1943), werd Verbist omwille van zijn vrijwillige arbeidsdienst voor de Duitse bezetter niet erkend als burgerlijk verzetsman.

Verbist deed nooit aan gewapend verzet, maar speelde wel een heldhaftige rol bij de bevrijding als brancardier van de in Antwerpen intredende Canadese troepen.

Voor deze daden kreeg hij verschillende medailles.

In 1946 trad Verbist toe tot de uit de NKB ontstane Leopold III-beweging, die vooral optrad bij manifestaties rondom de Koningskwestie.

In 1955 werd hij tewerkgesteld op het ministerie voor arbeidsvoorziening in Brussel.

Daar maakte de achteruitstelling van de Vlamingen hem tot een bewuste flamingant en trad hij toe tot de V.B.

In 1963 sloot hij zich aan bij de Vlaamse Volksbeweging, maar hij vond deze niet radicaal genoeg en vervoegde de Vlaamse Militanten Orde (VMO).

Op verzoek van Wim Maes droeg hij bij talloze amnestie manifestaties steevast zijn eretekens die hij verdiend had bij de bevrijdingsgevechten.

Zo hing hij bij de Bormsherdenking in 1966 als protest zijn decoraties op aan de kerkhofmuur.

In hetzelfde jaar richtte hij met een vijftal andere gewezen verzetslieden en Hubertina Aretz het Vlaams-Nationaal Verbond van Weerstanders en Politieke Gevangenen op.

Sindsdien was Aloïs Verbist een groot ijveraar voor amnestie, die zijn vaak spectaculaire acties met allerlei stunts gepaard liet gaan (hongerstaking, vastketenen met een gewezen oostfronter tot een gevangenisstraf). (Diverse bronnen, De Post van 9 juli 1972 en Patrick Duportail)

Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)
Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)
Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)
Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)
Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)

60 jaar geleden, te gast bij de socialistisch politicus en regeringsleider Paul-Henri Spaak.

In 1966 stapte Spaak definitief uit de politiek, waarna hij in 1969 zijn memoires publiceerde.

Ook sprak hij zich uit als een voorstander van het federalisme en betuigde hij openlijk zijn steun aan de Francofone partij FDF.

60 jaar geleden, te gast bij de socialistisch politicus en regeringsleider Paul-Henri Spaak.

In juli 1972 werd hij tijdens een vakantie aan de Azoren onwel, waarna hij terug naar België gerepatrieerd werd. Kort na zijn terugkomst in België overleed hij in zijn huis in Eigenbrakel.

60 jaar geleden, te gast bij de socialistisch politicus en regeringsleider Paul-Henri Spaak.

In de stripreeks Nero werd hij samen met Camille Huysmans gecast in de rol van opstandelingen in het De Hoed van Geeraard de Duivel (1950). Het tweetal wil in strook 233 dat de Indische vorst aftreedt. Dit is een parodie op het verzet van de socialisten tegen de terugkeer van Leopold III tijdens de koningskwestie.

60 jaar geleden, te gast bij de socialistisch politicus en regeringsleider Paul-Henri Spaak.

In 2005 eindigde hij op nr. 40 in de Vlaamse verkiezing voor De Grootste Belg. In de Franstalige verkiezing eindigde hij op nr. 11.

Er is een vleugel in het gebouw van het Europees Parlement te Brussel naar hem genoemd.

Evenals een hogeschool: Haute École de la Communauté Française Paul-Henri Spaak.

Er zijn straten naar hem genoemd in Brussel, Elsene, Hoboken-Antwerpen,Bocholt, Dortmund, München, Überherrn, Almere, Herten, Maastricht, Utrecht, Vlaardingen, Zevenaar, Sint-Gillis en Sint-Lambrechts-Woluwe. (diverse bronnen, Wikipedia en Paris Match 24 maart 1962)

60 jaar geleden, te gast bij de socialistisch politicus en regeringsleider Paul-Henri Spaak.

45 jaar geleden, te gast thuis bij minister van Onderwijs Herman De Croo en zijn gezin.

Van 1974 tot 1988 was Herman De Croo bijna ononderbroken minister.

Van april 1974 tot juni 1977 was hij minister van Nationale Opvoeding in de regeringen-Tindemans I, -II en -III, ten tijde van de Goede Vrijdagbenoemingen.

Daarna was hij van mei tot oktober 1980 minister van PTT en Pensioenen in de Regering-Martens III, van december 1981 tot november 1985 was hij minister van Verkeerswezen en PTT in de Regering-Martens V en van november 1985 tot mei 1988 minister van Verkeerswezen en Buitenlandse Handel in de Regering-Martens VI en de Regering-Martens VII.

Herman De Croo
Herman samen met zijn vader
De jonge Alexander, nu onze huidige eerste minister met zijn mama
45 jaar geleden, te gast thuis bij de minister van Onderwijs Herman De Croo.
Alexander De Croo

45 jaar geleden, te gast bij advocaat, redacteur, politicus voor CVP en medeoprichter van Amnesty International Louis Kiebooms.

45 jaar geleden, te gast bij advocaat, redacteur, politicus voor CVP en medeoprichter van Amnesty International.

45 jaar geleden, te gast bij advocaat, redacteur, politicus voor CVP en medeoprichter van Amnesty International.
45 jaar geleden, te gast bij advocaat, redacteur, politicus voor CVP en medeoprichter van Amnesty International.

45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)

45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)
45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)
45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)
45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)
45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)
45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)
45 jaar geleden, te gast bij de nieuwe burgemeester Placide De Paepe van Gent (De Post februari 1977)

De Zwijger van 20, 27 januari en 3, 10, 17 februari 1982

De Zwijger 20 januari 1982
De Zwijger 20 januari 1982

De Zwijger 27 januari 1982
De Zwijger 27 januari 1982
De Zwijger 27 januari 1982
De Zwijger 3 februari 1982
De Zwijger 3 februari 1982
De Zwijger 3 februari 1982
De Zwijger 3 februari 1982
De Zwijger 10 februari 1982
De Zwijger 17 februari 1982
De Zwijger 17 februari 1982
De Zwijger 17 februari 1982
De Zwijger 17 februari 1982

Vandaag 50 jaar geleden, start voor de nieuwe regering Regering-Gaston Eyskens V (21 januari 1972)

De regering bestond uit 19 ministers en 10 staatssecretarissen. De CVP had 6 ministers en 3 staatssecretarissen, BSP/PSB had 9 ministers en 5 staatssecretarissen en PSC had 4 ministers en 2 staatssecretarissen.

Op 31 december 1972 verving André Cools Henri Simonet ad interim als minister van Economische Zaken.

Vandaag 50 jaar geleden, start voor de nieuwe regering Regering-Gaston Eyskens V (21 januari 1972)

30 jaar geleden, onze kinderen vergeven ons nooit 8000 miljard Bfr. (19.831.498 euro) staatsschuld (november 1991)

Vandaag is onze staatsschuld 500.602.696.466 euro of 46.400 euro per inwoner. (of per werknemer in ons land een schuld van 92.801)

De Staatsschuld stijgt met 507 euro per seconde!

30 jaar geleden, onze kinderen vergeven ons nooit 8000 miljard Bfr. (19.831.498 euro) staatsschuld (november 1991)