Deze week 50 jaar geleden, komt de single I’m Not My Brother’s Keeper van de Amerikaanse formatie Flaming Ember binnen in de Brt Top 30.

De groep is opgericht in Detroit in 1964 en de naam van de groep is afkomstig van de naam van een plaatselijk restaurant in Detroit.

In 1969 kregen ze een platencontract bij Hot Wax Records en scoorde ze meteen een hit met het nummer Mind, Body and Soul.

De single I’m Not My Brother’s Keeper bereikte in Vlaanderen de achtentwintigste plaats in de Brt Top 30.

De opvolgers Stop the World en Let Me Off waren minder succesvol.

De groep eindigde dan ook in 1971 en sommige leden gingen verder onder de naam Mind, Body and Soul.

De band werd in 1999 opgenomen in de Rockabilly Hall of Fame.

27 jaar geleden, Paul Weller met het nummer Wild Wood

Het nummer Wild Wood is natuurlijk geschreven door Paul Weller zelf en is terug te vinden op zijn tweede soloalbum Wild Wood.

De single kwam helaas in Vlaanderen niet verder dan de Tipparade.

In Nederland bereikte het nummer de vijfendertigste plaats in de Top 40.

Paul Weller werd bekend met de bands The Jam en The Style Council, alvorens vanaf begin jaren negentig als solo-artiest aan het werk te gaan.

Sindsdien staat Weller bekend als een van de meest geliefde en invloedrijke artiesten van Groot-Brittannië.

27 jaar geleden, Paul Weller met het nummer Wild Wood

Deze week 30 jaar geleden, komt de single Hijo de la Luna van Mecano terug binnen in de Super Top 50.

De single bereikt bij ons de achttiende plaats in de Ultra Top 50.

In Nederland doet de single het veel beter en bereikt daar de vijfde plaats in de Top 40.

Het nummer is terug te vinden op het album Descanso Dominical van 1988.

Dankzij het succes van de single Hijo de la Luna bij ons uitgebracht in 1990.

30 jaar geleden, reclame voor het album Descanso Dominical van de Spaanse groep Mecano
Deze week 30 jaar geleden, komt de single Hijo de la Luna van Mecano terug binnen in de Super Top 50.

Onze rubriek zomerhit uit ons verleden, brengt ons vandaag naar de zomer van 1989, met het nummer ‘Lambada’

In één klap wereldberoemd door de tv-reclame van het limonademerk Orangina en de bijhorende hit van de Franse groep Kaoma.

Het nummer is een cover van ‘Llorando se fue’ uit 1982 van de Boliviaanse groep Los Kjarkas.

Voor de vertaling was echter geen toestemming gevraagd, waarop Los Kjarkas met succes naar de rechter stapte.

De clip van Lambada werd in Porto Seguro in het Braziliaanse Bahia opgenomen, waar de dans vandaan komt.

Door de hit zagen de dansscholen hier zich massaal verplicht om cursussen Lambada aan te bieden, maar die verdwenen snel uit het aanbod.

In 2017 is de zangeres van de groep Loalwa Braz dood gevonden in een uitgebrande auto in Brazilië. Het lichaam van de 63-jarige Braz was verkoold, melden Braziliaanse media.

De auto werd niet ver van haar huis gevonden in Saquerema, bij Rio de Janeiro.

Volgens sommige bronnen waren twee mannen ’s nachts haar huis binnengedrongen en was ook daar brand gesticht.

Loalwa Braz werd geboren in Rio de Janeiro als dochter van twee musici en woonde later in haar leven in Parijs en Genève. (Diverse bronnen, Wikipedia en Foto’s juli 1989)

Onze rubriek zomerhit uit ons verleden, brengt ons vandaag naar de zomer van 1989, met het nummer ‘Lambada’

40 jaar geleden, The Selecter met het nummer Three Minute Hero en On My Radio

Het gezicht van de groep was toen en nu nog altijd Pauline Black.

Black is de dochter van een Joodse tienermoeder en een Nigeriaanse vader.

Ze werd geadopteerd door een Engels echtpaar van middelbare leeftijd en groeide op als Pauline Vickers.

Black volgde een studie sociale wetenschap en een opleiding als radiografe.

Ten tijde van haar eerste optredens had ze een baan in de gezondheidszorg; om geen problemen te krijgen op het werk nam de zangeres de artiestennaam Pauline Black aan.

In 1979 werd ze zangeres van het inderhaast opgerichte The Selecter, waarmee ze tot de kopstukken van de Britse ska-revival werd gerekend.

In 1981 verliet Black deze band die vlak daarna uit elkaar ging.

In de tweede helft van de jaren tachtig toerde Black door het land met een onewomanshow en ging ze ook acteren. Zo speelde ze Cleopatra en Billie Holiday; die laatste rol leverde haar een Time Out Award op voor Beste Actrice.

In 1991 werd The Selecter heropgericht in een nieuwe bezetting die vijftien jaar stand hield.

Tussendoor ging Black in 1995 op 42-jarige leeftijd op zoek naar haar moeder.

Begin jaren 00 vormde ze de kortstondige supergroep Ska Divas met Rhoda Dakar (The Bodysnatchers) en Jennie Matias (The Belle Stars).

In 2007 presenteerde Black voor BBC4 de muziekdocumentaire Soul Brittania.

In 2011 bracht Black haar biografie Black By Design uit en vormde ze een nieuwe Selecter met zanger Arthur ‘Gaps’ Hendrickson uit de oorspronkelijke bezetting.

Black bezit nu de rechten op de groepsnaam nadat gitarist en oprichter Neol Davies voor verwarring zorgde door zijn eigen Selecter te beginnen; deze band (met een zanger in plaats van zangeres) is inmiddels ter ziele.

De optredens van de officiële Selecter worden altijd aangekondigd met naamsvermelding van Black en Hendrickson.

Hun laatste album Daylight is van 2017. Ook Jools Holland werkte mee aan het album.(diverse bronnen en Wikipedia)

50 jaar geleden, Shocking Blue staat deze maand op nummer één in Amerika met de single Venus

Het nummer is geschreven door Robbie Van Leeuwen zo staat het toch op de single.

In feite was het nummer al geschreven in 1848 door Stephen Foster en was toen de titel van het nummer Oh! Susanna.

De eerste studio-opname is van Victor Mixed Chorus in 1916.

Robbie Van Leeuwen hoorde de melodie in 1963 dankzij de folkzanger Tim Rose en zijn nummer The Banjo song.

Venus is de derde single van deze Haagse groep van gitarist Robbie Van Leeuwen en zangeres Mariska Veres.

Op de eerste twee singles neemt Fred de Wilde de vocalen voor zijn rekening.

In Amerika alleen was de verkoop goed voor een miljoen exemplaren. Rijk is Robbie Van Leeuwen er niet op geworden, gezien hij voor het succes de rechten al had verkocht aan de platenfirma.

Shocking Blue staat deze maand op nummer één in Amerika met de single Venus

Los Alegres met hun leuke single Yes I Do Like Your Bermuda uit 1977

Het nummer is geschreven door W. Stips en Reyckjavick.Trio Los Alegres was een Nederlands latintrio afkomstig uit Den Haag. De groep debuteert in 1968 met de single “Maria Christina” en bestaat dan uit zangeres Sylvia van der Molen en gitaristen Doy Salsbach en Hans Wierenga. Beginjaren zeventig horen we weinig van de groep, maar in 1975 zijn ze terug. De single “Coconut woman” wordt in samenwerking met Sweet Okay Supersister gemaakt. Zangeres Sylvia van der Molen is vervangen door de uit Rhenen afkomstige Jeanette Berlauwt.De single Yes I Do Like Your Bermuda kwam bij ons niet verder dan de Tipparade. In Nederland bereikte het nummer de éénentwintigste plaats in de Top 40. Na 15 jaar, besloot de groep om er mee te stoppen in 1983(Diverse bronnen en Wikpedia)

45 jaar geleden, The Sparks met hun leuke single Amateur hour.

Het nummer is geschreven door Ron Mael en samen met zijn broer Russel Mael vormen ze de groep Sparks. Na hun debuut single This Town Ain’t Big Enough For Both Of Us, was dit de tweede single van hun album Kimono My House.Toen John Lennon de groep zag tijdens een televisie programma in 1974, sprak hij de volgende woorden “Christ, they’ve got Hitler on the telly!”.Buiten de twee broers, maken ook Martin Gordon, Adrian Fisher en Norman “Dinky” Diamond deel uit van de groep.De single kwam bij ons niet verder dan de tweeëntwintigste plaats in de Hitparade. In Nederland was de single goed voor een zesde plaats in de Top 40.

Vandaag 45 jaar geleden, komt de single I Shot The Sheriff van Eric Clapton binnen in de BRT Top 30

Het nummer is een cover van Bob Marley en verscheen als eerste op het vierde album Burnin’ van Bob Marley & The Wailers uit 1973.

Bob Marley & The Wailers brachten de single ook uit, maar in Vlaanderen en Nederland kwam de single niet verder dan de Tipparade?

Op 10 mei 1974 nam Eric Clapton het nummer op.

I Shot The Sheriff is één van de tien nummers op het album 461 Ocean Boulevard dat in Juli 1974 uitkomt.

De LP is vernoemd naar een huis aan de Ocean Boulevard in Miami in Florida dat Eric Clapton in April en Mei 1974, op aanraden van Maurice Gibb van The Bee Gees, heeft gehuurd. Hier wordt het album ook opgenomen.

Het nummer behaalde de nummer 1-positie in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Hiermee is dit tevens Claptons enige nummer 1-notering in de Verenigde Staten.

Bij ons in Vlaanderen bereikt de single de zevende plaats in de BRT Top 30. In Nederland bereikt de single de vijfde plaats in de Top 40. (diverse bronnen en Wikipedia)