50 jaar geleden, te gast bij president Mohammed Anwar al-Sadat van Egypte

Sadat volgde een officiersopleiding aan de militaire academie en promoveerde in 1938.

Hij bereikte de rang van kolonel.

Door zijn anti-Britse politiek onderhield hij in de Tweede Wereldoorlog betrekkingen met nazi-Duitsland.

Hiervoor werd hij in oktober 1942 gearresteerd en gevangengezet in een interneringskamp waaruit hij in november 1944 wist te ontsnappen.

Na de oorlog, in januari 1946, werd hij opnieuw opgepakt op beschuldiging van deelname aan de moordaanslag op Nahas Pasha, de leider van de Wafdpartij.

Hij bleef gevangen tot eind 1948, waarna hij vrijgesproken werd en opnieuw toegelaten tot het leger (1950).

Sadat was samen met Djamal Abd al-Nasser een van de leiders van de geheime groepering van de Vrije Officieren en nam deel aan de geweldloze staatsgreep van 23 juli 1952 die het bewind van koning Faroek I omverwierp.

Hij werd hoofdredacteur van de krant Al Goemhoeria.

Sadat bekleedde verschillende posten in de regering van Nasser.

Hij werd in 1954 minister van Voorlichting en in 1960 werd hij voorzitter van de Nationale Vergadering en hij had ook de leiding over het Islamitisch Congres.

Later maakte hij ook deel uit van de opperste uitvoerende raad van de ASU (Arabisch-Socialistische Unie).

Op 20 december 1969 werd hij vicepresident onder Nasser, en na diens dood op 28 september 1970 werd hij interim-president.

Hij werd in die functie bevestigd door een referendum.

Hij ging al gauw een meer pro-westerse koers varen dan zijn voorganger en in juli 1972 zette hij alle militaire adviseurs van de Sovjet-Unie het land uit. Samen met Syrië lanceerde hij in 1973 de Jom Kipoeroorlog (ook wel Oktoberoorlog genoemd) tegen Israël, die werd gezien als een eerherstel voor de Zesdaagse Oorlog met Israël die in 1967 plaatsvond.

Het conflict zorgde ervoor dat de binnenlandse tegenstand tegen Sadat een stuk minder werd.

In 1976 werd hij herkozen voor een volgende periode van zes jaar.

Ondertussen veranderde ook zijn houding ten opzichte van aartsvijand Israël.

Op 19 en 20 november 1977 bracht hij, als eerste Arabische leider, een officieel bezoek aan dit land. Bij deze historische gelegenheid ontmoette hij de Israëlische eerste minister Menachem Begin en sprak hij de Knesset toe.

Door dit bezoek, waar een groot deel van de Arabische wereld schande van sprak, werd hij wegbereider voor verdere vredesgesprekken tussen Egypte en Israël met de Verenigde Staten als bemiddelaar.

Deze besprekingen mondden uiteindelijk uit in de Camp-David-akkoorden van 17 september 1978 en het in Washington getekende vredesverdrag van 26 maart 1979.

Egypte erkende hiermee formeel het bestaansrecht van Israël.

Sadat en Begin ontvingen voor deze overeenkomst de Nobelprijs voor de Vrede.

De andere Arabische landen veroordeelden deze vrede echter omdat de Arabische eenheid tegenover Israël was doorbroken en de Palestijnen niets waren opgeschoten.

Egypte raakte hierdoor geïsoleerd binnen de Arabische wereld en werd tijdelijk geschorst uit de Arabische Liga.

Bovendien was er ook binnen het eigen land heel wat weerstand tegen deze vrede, zowel uit fundamentalistische hoek als vanuit de nasseristische en communistische aanhang.

In september 1981 liet Sadat, in een reactie op dit verzet, bijna 1600 aanhoudingen verrichten, een praktijk waarmee hij zich de afkeuring van bijna heel de wereld op de hals haalde.

Op 6 oktober 1981 werd hij te Caïro neergeschoten tijdens een militaire parade, door fundamentalistische militairen (leden van de Egyptische Islamitische Jihad).

Hij overleed aan zijn verwondingen en werd opgevolgd door zijn vicepresident Hosni Moebarak.

50 jaar geleden, te gast bij president Mohammed Anwar al-Sadat van Egypte
50 jaar geleden, te gast bij president Mohammed Anwar al-Sadat van Egypte
50 jaar geleden, te gast bij president Mohammed Anwar al-Sadat van Egypte

Vandaag 60 jaar geleden, start van Gamal Abdel Nasser nieuwe Aswandam.

Vroeger overstroomde de Nijl elk jaar in de zomer.


Deze overstromingen lieten vruchtbaar slib achterop de oevers van de Nijl, waardoor de bodem ideaal was voor landbouw.


De overstromingen waren echter onvoorspelbaar en richtten vaak schade aan. Daarom werd het nodig geacht om ze beheersbaar te maken door een dam.


De constructie van de dam begon in 1960 en werd afgewerkt op 21 juli 1970. Het reservoir begon zich te vullen na de afwerking van de eerste fase in 1964.


Het hierdoor gevormde Nassermeer was voor de eerste keer volledig gevuld in 1976. Het reservoir verplichtte duizenden mensen te verhuizen, en ook archeologische sites (zoals Aboe Simbel) moesten verplaatst worden.


De Hoge Aswandam is 3600 m lang en 980 m breed aan de basis. Maximaal 11.000 m³ water kan per seconde door de dam worden gesluisd.


De dam produceerde tegen 1998 15% van de totale Egyptische elektriciteit.


Hierdoor konden verschillende dorpjes voor het eerst van elektriciteit worden voorzien.
Er ontstond een visindustrie rond de meren, en de gevaarlijke overstromingen of droogten kwamen niet meer voor. De landbouw kan hierdoor gewoon verdergaan
Het afdammen van de Nijl zorgde echter ook voor problemen.

Het reservoir is aan het dichtslibben, en zal binnen vijfhonderd jaar een slibvlakte geworden zijn.


De Nijldelta zal uiteindelijk wegeroderen, omdat de oevers niet meer worden versterkt met nieuw slib.

Het noordelijke deel van de Nijl zal brak worden, waardoor de hele regio onmogelijk meer gebruikt zal kunnen worden voor de landbouw.


De delta zelf heeft al het grootste deel van zijn vruchtbaarheid verloren door het gebrek aan vers vruchtbaar slib.


De productie van bakstenen, waarvoor modder uit de Nijldelta wordt gebruikt, is aan het stilvallen.


De erosie van de kustlijnen langs de hele oostelijke Middellandse Zee is aan het versnellen.


Om de bodem toch nog vruchtbaar te houden worden jaarlijks enorme hoeveelheden kunstmest gebruikt, waardoor de bodem zwaar vervuild raakt.


Verkeerde irrigatie zorgt voor een enorme verzilting van de bodem, een probleem dat nog eens versterkt wordt door het alsmaar verzilten van het Nijlwater.


Het hele ecosysteem in de Nijl is aan het uiteenvallen.

De constructie van de dam zorgde ook voor politieke problemen.


Het Nassermeer is enorm, en bijna de gehele Egyptische bevolking leeft in de Nijlvallei.


Zou deze dam breken, dan zou een groot deel van Egypte overstromen.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s uit De Post van 24 januari 1960)

Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam.
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam.
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam.
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam.
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam.

Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam.

Vroeger overstroomde de Nijl elk jaar in de zomer.

Deze overstromingen lieten vruchtbaar slib achterop de oevers van de Nijl, waardoor de bodem ideaal was voor landbouw.

De overstromingen waren echter onvoorspelbaar en richtten vaak schade aan. Daarom werd het nodig geacht om ze beheersbaar te maken door een dam.

De constructie van de dam begon in 1960 en werd afgewerkt op 21 juli 1970.

Het reservoir begon zich te vullen na de afwerking van de eerste fase in 1964. Het hierdoor gevormde Nassermeer was voor de eerste keer volledig gevuld in 1976.

Het reservoir verplichtte duizenden mensen te verhuizen, en ook archeologische sites (zoals Aboe Simbel) moesten verplaatst worden.

De Hoge Aswandam is 3600 m lang en 980 m breed aan de basis. Maximaal 11.000 m³ water kan per seconde door de dam worden gesluisd.

De dam produceerde tegen 1998 15% van de totale Egyptische elektriciteit.

Hierdoor konden verschillende dorpjes voor het eerst van elektriciteit worden voorzien.

Er ontstond een visindustrie rond de meren, en de gevaarlijke overstromingen of droogten kwamen niet meer voor.

De landbouw kan hierdoor gewoon verdergaan

Het afdammen van de Nijl zorgde echter ook voor problemen.

Het reservoir is aan het dichtslibben, en zal binnen vijfhonderd jaar een slibvlakte geworden zijn.

De Nijldelta zal uiteindelijk wegeroderen, omdat de oevers niet meer worden versterkt met nieuw slib.

Het noordelijke deel van de Nijl zal brak worden, waardoor de hele regio onmogelijk meer gebruikt zal kunnen worden voor de landbouw.

De delta zelf heeft al het grootste deel van zijn vruchtbaarheid verloren door het gebrek aan vers vruchtbaar slib.

De productie van bakstenen, waarvoor modder uit de Nijldelta wordt gebruikt, is aan het stilvallen.

De erosie van de kustlijnen langs de hele oostelijke Middellandse Zee is aan het versnellen.

Om de bodem toch nog vruchtbaar te houden worden jaarlijks enorme hoeveelheden kunstmest gebruikt, waardoor de bodem zwaar vervuild raakt.

Verkeerde irrigatie zorgt voor een enorme verzilting van de bodem, een probleem dat nog eens versterkt wordt door het alsmaar verzilten van het Nijlwater.

Het hele ecosysteem in de Nijl is aan het uiteenvallen.

De constructie van de dam zorgde ook voor politieke problemen. Het Nassermeer is enorm, en bijna de gehele Egyptische bevolking leeft in de Nijlvallei.

Zou deze dam breken, dan zou een groot deel van Egypte overstromen.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s uit De Post van 24 januari 1960)

Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam
Vandaag 60 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam