Gentenaar Walter Ertvelt met zijn nummer L’Origine Du Monde

Walter Ertvelt brengt met L’Origine du Monde een ode aan kunst, schoonheid, erotiek en liefde

Bij de start van de lente lanceert Walter Ertvelt ‘L’Origine du Monde, Een Wondermooi Landschap’ op vinyl.

Een biografische ode aan de kunst, schoonheid, erotiek en liefde. Ook de hoes is opvallend én gekend want het is het kunstwerk uit 1866 van Gustave Courbet dat te bewonderen is in Musée d’Orsay in Parijs of je haalt het in huis met deze LP.

Na vijftig jaar gepassioneerd liedjes schrijven voor anderen, verscheen in 2020 – het jaar dat Walter Ertvelt zeventig werd – zijn dubbelalbum ROARING 2020.

Nu, bij het begin van de lente 2022, verschijnt zijn werk op vinyl: L’Origine du Monde – Een Wondermooi Landschap.

Het is een compilatie van zeven spokenword-songs, ontstaan uit verwondering en bewondering. De magie van serendipiteit.

Walter Ervelt: “Ik wilde een uniek stuk maken. De nummers op deze plaat vormen mijn ‘statement’ – my Howl – na een rusteloze zwerftocht van een turbulente halve eeuw door het ‘labyrint’ van de media, de muziek- en filmindustrie, de podium- en beeldende kunsten.

Blues & Saudade, Rock & Folk, Chanson & Poëzie, hebben mijn leven dooraderd: van Allen Ginsberg tot Serge Gainsbourg, van Jacques Brel tot B.B.King. Deze LP is mijn biografische ode aan de kunst, schoonheid, erotiek en liefde.“

Na 50 jaar liedjes schrijven voor anderen vond hij die verjaardag een uitgelezen moment om zelf een album uit te brengen. Twee zelfs, want ‘Roaring 2020’ is een dubbel-cd geworden.

Bij wie zijn naam niet meteen een belletje doet rinkelen doet zijn werk dat ongetwijfeld wel.

Walter Ertvelt schreef de tekst van ‘Vreemde Vogels’, een nummer dat in 1973 een zomerhit werd voor Claire en nog altijd overeind staat als een huis.

Hij schreef liedjes voor Rob De Nijs, Johan Verminnen, Kris De Bruyne, Ann Christy en Miek en Roel.

Als producer werkte hij samen met Roland, Skyblasters, Zaki en tal van andere artiesten.

Met Herwig Deweerdt maakte hij de film Jacques Brel aux Marquises.

Tot 2001 verzorgde hij op Radio 1 een column in het programma Het Einde van de Wereld.

En hij stampte de Waterfront Galerie uit de grond op de Meulestede in Gent.

De muziek is van Yves Meersschaert.

Voor de opnames liet hij zich omringen door het kruim van de Gentse muziekscene.

Naast tal van anderen speelt Roland mee op de plaat, Steven De bruyn, Bart Maris en Edward Buadee van Skyblasters.

Gentenaar Walter Ertvelt met zijn nummer L’Origine Du Monde

90 jaar geleden, te gast bij de Gentse kunstenaar Jules De Bruycker

Jules De Bruycker werd op 29 maart 1870 geboren in de Jan Breydelstraat in Gent, in de schaduw van het Gravensteen, het Sint-Veerleplein en de Vismarkt.

De dood van zijn vader in 1884 noodzaakte de jonge Jules te gaan werken als hulpstoffeerder.

In 1893 trekt hij naar de Academie, en in zijn vrije tijd begint hij te tekenen en te aquarelleren.

Het is pas na de eeuwwisseling dat de eerste beroemde werken ons kunstpatrimonium sieren.

In 1903 exposeert hij voor het eerst in het Driejaarlijks Salon van Gent.

90 jaar geleden, te gast bij de Gentse kunstenaar Jules De Bruycker

De regering koopt zijn aquarel “Voddenmarkt”.

Hij is 35 als hij in het Museum van Gent de etser Albert Bartsoen ontdekt.

De eerste platen dateren van 1906, maar zijn nog zeer leeg.

Werk per werk ziet men de evolutie.

De platen worden steeds groter en het etsen neemt het meeste van zijn tijd in beslag.

Sommige werken worden rechtstreeks op de plaat gegrift, zonder voorafgaande tekening.

Vandaar het bestaan van verschillende platen die het werk in spiegelbeeld weergeven.

In 1913 komen er onder invloed van Prosper Böss een 8-tal olieverfwerken, waaronder het volksfeest aan Sint-Jacobs “De Lochte Genteneers” genoemd.

Had Jules De Bruycker in deze trend verder gewerkt dan hadden nu slechts enkele bevoorrechten een werk van hem. “De Lochte Genteneers” moet immers niet onderdoen voor de werken van de andere “Moderne Meesters”.

In 1914 wijkt hij uit naar Londen.

Hier leert hij zijn echtgenote Raphaëlle kennen, en ontstaat zijn vriendschap met Peter Bonnel.

Hij tekent en etst er in het atelier van Whistler, maakt er zijn oorlogstekeningen die gekocht worden door de heer De Graaff (verzameling De Graaff-Bachienne) en wordt bevriend met Brangwijn.

90 jaar geleden, te gast bij de Gentse kunstenaar Jules De Bruycker

In 1919 vindt hij zijn Gent terug, maar zijn stijl is nu niet meer dezelfde als voor de oorlog, alles wordt meer veredeld.

Onder invloed van zijn echtgenote maakt hij ook enkele korte trips naar Frankrijk, voornamelijk naar Parijs.

Hier gaat zijn interesse vooral naar de oudste brug van de stad “Le Pont Neuf”.

Te Bourges, Rouen en Amiens inspireert het stenen kantwerk van de kathedralen hem tot het maken van enkele schitterende werken.

In 1927 kent de Belgische regering hem de grote Prijs voor Beeldende Kunst toe.

De lange ziekte en dood van zijn moeder onderbreken zijn carrière.

In die periode houdt hij zich schuil in zijn atelier, waar hij tal van werken etst van vroegere tekeningen, vooral de Sint-Niklaaskerk, zijn obsessie.

In 1932 geeft hij zijn eerste bundel uit: “Sites et Visions de Gand”.

In 1933 verschijnt “l’Oeuvre Gravé” van Jules De Bruycker door Grégoire Le Roy.

Daarna legt hij zich volledig toe op zijn Sint-Niklaaskerk en maakt de prachtigste tekening uit zijn loopbaan.

90 jaar geleden, te gast bij de Gentse kunstenaar Jules De Bruycker

Vele Gentenaars zijn ervan overtuigd dat de redding van deze vervallen monumentale kerk grotendeels te wijten is aan Jules De Bruycker.

Het etsen wordt om gezondheidsredenen drastisch verminderd. De zuren die gebruikt worden hebben bij de man veel schade aangericht.

In 1940 tekent hij tientallen schetsen vanop het terras van de “ Wilson” in Gent.

De beste ervan etst hij en brengt hij uit in een album “Gens de chez nous – 1942”.

Ook werkt hij aan een ander album “Gens pas de chez nous”.

De tekeningen zijn af, zes exemplaren zijn geëtst.

Na zijn overlijden op 5 september 1945 geeft zijn weduwe Raphaëlle deze postuum uit.

Enkele dagen voor zijn dood – in het ziekenhuis Toevlucht van Maria aan de Coupure in Gent – komt zijn dochter, zijn beste vriendin, zich tonen in haar bruidsjurk.

Het overlijden van Jules De Bruycker is een zware klap voor de Gentse kunstwereld, die na zijn begrafenis plechtig een stille wandeling maakt door zijn Gent.

Allen herinneren zich de woorden van Frans Heilens:

“Zijn gehechtheid aan zijn geboortegrond stond ongetwijfeld zijn internationale doorbraak in de weg, hij had moeten reizen, deelnemen aan eigentijdse bewegingen, maar Gent weerhield hem volledig…” (Diverse bronnen, Tijdschrift De Stad 26 februari 1932, John De Bruycker en Wikipedia)

90 jaar geleden, te gast bij de Gentse kunstenaar Jules De Bruycker

Vandaag is het ook al twee jaar geleden, van de opening van de nieuwe horecazaak Take Away Bonavia gelegen in de Sint-Pietersnieuwstraat 91.

Best trots op mijn schoonbroer Vincent Van Sompel

Hier een woordje uitleg over zijn concept:

Gezond eten

Graag! En liefst op elk moment van de dag, maar voor iedereen, ook voor mensen die in een ‘ander’ ritme leven, alleenstaanden, of gewoon ‘te weinig tijd’ en de onmisbare mensen die in ploegen werken!

Voor hen is het moeilijk om fatsoenlijk eten te vinden zeker na 18 u…

Daarom willen we graag voor u de tijd nemen om lekkere huislijke gerechten te maken in een steeds afwisselend aanbod, zodat ook u van die gezonde warme maaltijd kan genieten.

Wij denken ook aan uw gemak: onze maaltijden worden zo veel mogelijk vacuum verpakt om de houdbaarheid te garanderen, minder verpakkingsmateriaal te gebruiken maar vooral
het vervoer lekvrij te houden en plaats te besparen in uw koelkast!

Opwarmen kan hierdoor zowel in de microgolfoven, als in warm tot kokend water…

Wij bieden u elke weekdag een keuze uit verschillende gerechten: enkele ‘vaste’ waarden en een suggestie naar seizoen, marktaanbod of gewoon ‘goesting in’…

Daarbij ook Nana’s soepen, een assortiment wijnen, Belgische bieren en frisdranken

Ontdek nieuwe landen en gerechten

Natuurlijk is er meer dan enkel onze geweldige Vlaamse kost, zo kan u af en toe ook eens op culinaire reis gaan.

Met onze wereldklassiekers van Oost naar West altijd op de goede weg… BONAVIA

Bonavia is open vanaf 16 uur

Vincent Van Sompel (zaakvoerder Bonavia)

De Gentse zangeres Edvika (Edwige Veermeer) in de P Magazine van 20 maart 2002)

Momenteel werkt ze als taxichauffeur en rijdt ze sinds kort rond met een lipstickrode Mercedes in Gent.

Edwige was in een vorig leven zangeres.

Ze was kandidate om ons land te vertegenwoordigen op het songfestival onder de naam Casa Creola en was ook zangeres bij danceproject The Oh!.

De Gentse zangeres Edvika (Edwige Veermeer) in de P Magazine van 20 maart 2002)
Edwige Veermeer
De Gentse zangeres Edwige Veermeer (augustus 2001)
De Gentse zangeres Edvika (Edwige Veermeer)

De Gentse Familie Caron en haar geschiedenis.

De familie Caron was een gevestigde naam in het Gentse en waren eigenaar van een sigarenwinkel in de Veldstraat en Maroquni, een winkel in lederwaren die gelegen was op de hoek van de Zonnestraat en het Koophandelsplein.

De familie had vroeger ook een pand in de Vlaanderenstraat en ik was in de jaren tachtig daar toen gerant en woonde ook boven de winkel.

De winkel maakte deel uit van een Amerikaanse keten, namelijk Tandy.

Patrick De Graeve (Gerant Tandy winkel in de Vlaanderenstraat in Gent)

De eigenaar en tevens mijn baas was Pierre Caron, die boekhouder was (Boekhoudkantoor Vandersmissen – Caron)en die later ook de krant de Vooruit (De Morgen) in Gent voorbereide na zijn faling om over te laten gaan aan de huidige eigenaar.

Het kantoor was gelegen in het prachtig herenhuis Hotel Claeys-De Cock in de Nederkouter 124 in Gent en die nu meer dan 20 jaar verder gaat onder de naam Accountancy & Tax Solutions.

Hij was ook mede-eigenaar van het gekende restaurant het Pakhuis in Gent.

Zijn andere broers waren minder succesvol, al was dat een tijd anders gezien Philippe Caron de invoerder was voor ons land van een gekende computermerk (Apricot Computers) dat nu al een tijd niet meer bestaat, maar in de jaren 80 redelijk populair was.

Francis Caron de oudste was toen gerant van een Tandy winkel in Oostakker.

De Gentse Familie Caron en haar geschiedenis

Vandaag 100 jaar geleden, de bandietenbende van Adegem voor het assisenhof van Gent (27 februari 1922)

De “Groote Oorlog” veroorzaakte veel miserie en leed, en dat stopte niet na de wapenstilstand.

De armoe was groot voor hen die zich niet hadden verrijkt tijdens de oorlog door hand- en spandiensten aan de bezetter te verlenen of door opportunistisch levensnoodzakelijke goederen aan woekerprijzen te verkopen.

Bij die laatste groep zaten ook verkwistende snoodaards die gewend waren geraakt aan makkelijk verdiend geld en nu de hoorn des overvloeds zagen uitdrogen.

Enkelen schakelden over naar afpersing, intimidatie en regelrechte rooftochten waarbij er onvermijdelijk werd gemoord.

In de streek van Maldegem – de thuishaven van marktzanger Tamboer – was een bende rond Jozef Mercy en Alfons Naudts ontstaan.

Al vlug waren Oscar Mercy en Alfons Naudts de twee meest gezochte misdadigers van West- en Oost-Vlaanderen.

Op 17 december 1920 haastten beide heren naar de woning van Naudts’ broer, gelegen aan de Oude Weg, niet ver van de spoorlijn.

Kamiel Naudts, de broer van Alfons, schrok niet weinig toen hij beide spitsbroeders zo op hun gemak zijn woning zag binnenkomen, ze werden immers opgespoord door zowat het hele politiekorps omwille van hun vele en gevarieerde misdaden: roof, diefstal, plundering, bendevorming en moord.

In ruil voor zijn eigen leven en dat van zijn gezin verschafte Kamiel de twee onderdak en gaf hen te eten.

Toch slaagde hij er ongemerkt in veldwachter Cauwels te verwittigen.

Mercy en Naudts waren immers naar Adegem afgezakt om wraak te nemen op veldwachter Cauwels en agent Doom.

Beide heren waren de mening toegedaan dat al het onheil dat hen de laatste maanden was overkomen enkel en alleen kon toegeschreven worden aan deze twee Adegemse “dienders”.

Cauwels liet er geen gras over groeien en verwittigde alle politieposten en rijkswachtkazernes uit de hele omtrek.

Het hele Meetjesland stond in rep en roer: van alle kanten fietsten rijkswachters naar Adegem waar het huisje van Kamiel Naudts dan ook rond 7 uur volledig omsingeld was.

Familieleden en buren werden in de grootste stilte van hun bed gelicht en naar veiliger oorden overgebracht.

Even na zeven uur werden de booswichten gesommeerd zich maar zo vlug mogelijk over te geven.

Dit werd op hoongelach onthaald “Wilt ge ons hebben, kom ons dan halen”, riepen ze uitdagend terug.

Enkele revolverschoten, gevolgd door knetterend geweervuur van de gendarmes startten een lange dag vol gevaren.

Enkele uren later probeerden procureur Vander Straeten en officier Van Volsem het schuurtje waar beide booswichten zich hadden verschanst binnen te dringen.

Een regen van kogels floot hen echter om de oren zodat ze zich onverrichter zake moesten terugtrekken.

Ondertussen had zich reeds een massa nieuwsgierigen om en rond de plaats van het gebeuren verzameld zodat de aanwezige rijkswachters meer werk hadden met het opdringerige publiek dan met de beide bandieten. Niemand was zich van enig gevaar bewust.

Verdere sommaties tot overgave sorteerden geen enkel effect.

Door de gerechtelijke diensten werd koortsachtig gezocht naar een oplossing.

Ondertussen waren de politiekorpsen van Eeklo en Maldegem ook ter plaatse en ook de Eeklose brandweer kwam opdagen.

Gendarmen uit Gent waren op komst met handgranaten en mitrailleurs.

Het was ondertussen namiddag geworden.

Een loeiende wind en onophoudelijk neerplensende regen maakten alles niet gemakkelijker.

Ten einde raad besloot Vander Straeten het schuurtje waar de twee belegerden zich bevonden in brand te laten steken en de heren uit te roken.

Tot vijfmaal toe mislukte de brandstichting.

Eindelijk ging het gebouwtje dan toch in de vlammen op. Vergenoegd wreef men zich reeds in de handen dra zouden de boeven hen als rijpe appelen in de handen vallen.

Helaas! Mercy en Naudts hadden zich weten toegang te verschaffen tot het woonhuis!

Toen er door een venster opnieuw naar de rijkswachters werd geschoten wist iedereen meteen hoe laat het was.

Bevel werd gegeven om ook het woonhuis in brand te steken.

Tussen de rook door zag men de bandieten her en der proberen zich voor de vlammen in veiligheid te brengen.

Opeens kreeg agent De Leeuw Mercy in het vizier, legde aan en Mercy zeeg neer.

Plots werd het stil. Het brandende huisje werd bestormd Oscar Mercy lag zieltogend aan de deur, door twee kogels getroffen: “Het schuim stand hem op den mond, de ogen puilden uit hunne kassen”.

Enkele ogenblikken later overleed hij.

Naudts, bedwelmd door de rook, mankeerde verder niets: onder gejouw en getier werd hij in de wagen van mijnheer Standaert uit Balgerhoeke naar de Gentse Nieuwe Wandeling overgebracht.

Aan het Adegemse inferno was een tragisch einde gekomen, het “Fort Chabrol” kon de legende ingaan en de “Bende van Adegem” maakte Adegem doorheen heel Vlaanderen bekend!

Marktzanger Tamboer maakte er zelfs een liedje van en dit op de melodie Reviens vers le bonheur van Eugène Gravel.

Tijdens het proces trekt de verdediging van de schuld van Naudts bij enkele moorden in twijfel want Naudts beweert dat ze door wijlen Jozef Mercy werden gepleegd.

En medebeschuldigde Grammens zo leren we was tijdens de oorlog opgeëist en “hij heeft in Sedan verbleven”.

Over P.J. Roelandt zegt zijn verdediger: “Toen de oorlog uitbrak was Roelandt slechts 14 jaar oud; hij is in handen gevallen van Mercy die hem heeft opgeleid in het stelen.”

En zijn raadsman veroorzaakt enige hilariteit als hij verklaart: “Wat het feit te Knesselare betreft, Roelandt heeft niet naar de openbare macht geschoten.

Het zijn de gendarmen die geroepen hebben ‘Bandiet, trekt u achteruit of ik schiet u omver’.

Hij werd uitgedaagd en handelde uit wettige zelfverdediging.”

Naudts werd uiteindelijk ter dood veroordeeld, 16 andere bendeleden kregen lichtere straffen. (Diverse bronnen, Wreed en Plezant, Hugo Notteboom en zijn boek De Bende van Adegem, 1994, Ons Land 11 maart 1922 en Wikipedia)

Vandaag is het ook al 25 jaar geleden dat de Gentse acteur Cyriel Van Gent is overleden op 73-jarige leeftijd.

Cyriel Van Gent werd als Cyriel Verbrugghen geboren in Sint-Amandsberg, bij Gent, wat zijn artiestennaam verklaart.

Na de matineevoorstelling op zondag kwam hij altijd naar de foyer voor een babbel.

Heerlijk hoe hij kon vertellen over toneel en het leven.

Toen Disneyland Paris open ging was hij één van de eerste die het bezochten.

Toen hij er over vertelde, was hij opeens terug een kind van 10 jaar.

Voor mij was hij een grote acteur, die vooral mens was gebleven en voor iedereen respect had.

Vandaag is het ook al 25 jaar geleden dat de Gentse acteur Cyriel Van Gent is overleden op 73-jarige leeftijd.
Vandaag is het ook al 25 jaar geleden dat de Gentse acteur Cyriel Van Gent is overleden op 73-jarige leeftijd.
Het graf van Cyriel Van Gent op Campo Santo te Sint-Amandsberg