Tentoonstelling, van de Grande Dame Motte van de Hotsy Totsy in galerie Pim De Rudder Assenede en dit nog tot 25 oktober 2020 elke zondag van 15 u tot 18 uur)

Het verhaal van de befaamde ‘Hotsy Totsy Club’ start in 1973, het jaar waarin zijn jongste broer Johan Claus (1938-2009) het pand – gelegen op de hoek van de Hoogstraat met de Oude Houtlei – inricht en decoreert met voor ogen de gelijknamige ‘Hotsy Totsy Club’ van Al Capone uit het Chicago van de jaren dertig.

In datzelfde jaar nog laat hij de exploitatie over aan broer Guido die er zijn levenswerk van maakt.

Het unieke interieur, de gezelligheid en de persoonlijkheden van Guido en levensgezellin Motte geven het artiestencafé een renommé tot ver buiten de grenzen.

Ook broer Hugo Claus, Jan Hoet, en vele anderen, zijn er een graag geziene gasten, die regelmatig een kaartje legt met zijn broer en zijn literaire vrienden.

Van Hugo Claus hangt buiten aan de zijmuur van de Oude Houtlei trouwens een lofgedicht op Guido Claus en op de ‘Hotsy Totsy’, genaamd ‘Achter deze gevel hier’.

De ‘Hotsy Totsy’ is als authentiek Gentse artiestencafé ruim 45 jaar een begrip in Gent en is nog steeds een pleisterplaats voor iedereen die geïnteresseerd is in kunst en cultuur.

Op 17 maart 1983, stelde Hugo Claus in de club zijn lang verbeide magnum opus Het verdriet van België voor aan pers en publiek.

De publicatie zorgde in de Belgische pers voor een nooit geziene hype.

Van 1986 tot 1991 vormde Guido Claus met Jan Albert De Bruyne (alias ‘Prof. Arnoldus Goedbier’) het muzikaal straattheater-duo ‘Twee Wezen’, speelde hij in de toneelbewerking van Lijmen & Het been (naar Willem Elsschot) in het NTG (september 1986), en vertolkte tevens een tiental rolletjes in films, onder meer in: ‘De Loteling’ (1973), ‘Vrijdag’ (1981) en ‘Hector’ (1987).

In november 1991 overlijdt Guido Claus plots en koopt de Groep Druwel de zaak en het nabijgelegen pand.

Na de restauratie van het gebouw, verkoopt de Groep Druwel de zaak aan Patrick De Graeve, die de zaak een nieuwe boost gaf en waar Motte Claus deel uitmaakt van zijn team.

Al enkele jaren is de uitbating van de Hotsy Totsy in goede handen van Lara.

Vernissage Motte Claus in galerie Pim De Rudder Assenede. Van 4 tot 25 oktober 2020 elke zondag van 15 u tot 18 uur. Stichting Pim De Ridder Hoogstraat 4-6 Assenede.

Vandaag 135 jaar geleden, de geboorte van de Amerikaanse actrice Theda Bara.

Met deze actrice heb ik een speciale band, gezien haar portret ook te bekijken is in de Hotsy Totsy.

Bara studeerde aan de universiteit van Cincinnati, waar ze in aanraking kwam met het theater.

Ze verhuisde in 1908 naar New York om actrice te worden op Broadway.

Zij koos Theda Bara als artiestennaam.

Theda is een verkorting van Theodosia, en Bara afgekort van Baranger, de naam van haar grootvader.

Vanaf 1914 speelde ze in films geproduceerd door William Fox, die hierop de Fox Film Corporation oprichtte.

Om haar bekendheid te vergroten werd Bara voorgesteld als een mysterieuze vrouw.

Publiciteitsmedewerkers stuurden daarom het verhaal de wereld in dat ze was geboren in Egypte.

Als dochter van een Italiaanse kunstenaar en een Franse actrice en dat haar naam een anagram was van Arab death dat ‘Arabische Dood’ betekent.

Men beweerde dat Bara jarenlang in de Sahara woonde, naar Frankrijk verhuisde en daar in het theater ging werken.

Theda Bara kreeg de bijnaam the Vampire of the Vamp naar het personage dat ze vertolkte in de film A Fool There Was (1915).

Ze werd een van de eerste sekssymbolen van het witte doek.

Ze maakte in totaal een veertigtal films voor Fox, maar werd het beu om telkens als ‘vamp’ te worden getypecast. Na haar vertrek bij Fox in 1919 en haar huwelijk in 1921 maakte ze nog maar twee films.

Hierna trok ze zich definitief terug uit het filmwereldje.

De meeste van haar films zijn verloren gegaan bij een brand in de Fox Studios in New Jersey in 1937.

Haar doorbraakfilm A Fool There Was is bewaard gebleven.

Van haar meest opzienbarende film Cleopatra, zijn alleen maar enkele fragmenten bewaard gebleven.(Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag 135 jaar geleden, de geboorde van de Amerikaanse actrice Theda Bara

Gentenaar Jacques Vandevelde met Alegria ( cirque du soleil )

Jacques Vandevelde is geboren op 31 mei 1949

Jacques Vandevelde komt uit een muzikale familie (zijn vader speelde dwarsfluit en zijn moeder piano) en volgde vijf jaar notenleer en piano aan het Koninklijk Conservatorium te Gent. Toevallig leerde hij Digno Garcia kennen, de beroemde Paraguyaanse harpist die in Europa op tournee was. Jacques werd onmiddellijk gefascineerd door de harp en stortte zich vol overgave op de studie van dit boeiende, exotische instrument. Omdat hij de sound die hij wou horen uit een harp niet in de handel vond, maakte hij zijn eigen eerste harp. Hoe meer hij zich verdiepte in dit instrument, hoe meer hij wilde weten over harpmuziek en -cultuur in het algemeen. Hij bestudeerde ritmes uit alle werelddelen en uiteindelijk verloor hij zijn muzikaal hart aan die van Venezuela. De harp, het nationaal instrument van Paraguay (arpa guarani) en Venezuela (arpa llanera), is als folklore-instrument in het Westen minder gekend. Die lacune probeert Jacques Vandevelde te overbruggen. Naast harpistcomponist is hij ook harpenbouwer. Zijn instrumenten vallen bij het publiek sterk in de smaak omwille van hun specifieke heldere klanken. Naast eigen werken interpreteert hij melodieën die aanvankelijk niet voor harp bedoeld waren om zodoende dit instrument dichter bij het publiek te brengen. Het resultaat hiervan is merkbaar in de talrijke optredens die hij verzorgt in binnen- en buitenland. (Frankrijk, Nederland, Spanje, Duitsland, Luxemburg, Zweden, Japan, Estland, Ecuador, Venezuela). Hij werkte samen met andere muzikanten zoals: Laïs, Dirk Brossé, Dirk Van Esbroeck, A.Marcucci, Arielle Valibouse (eerste harpiste van de Vlaamse opera), Conny Neefs, Patrick Vandewalle van Exces, Paul Michiels, Gabriel Rios, Eve Delcambre, beiaardier wijlen Aimé Lombard, koren en harmonieën.’En Route’ is zijn nieuwste cd en nog steeds te koop e te bestellen via jacques.vandevelde@telenet.be Jacques Vandevelde is geboren op 31 mei 1949 Jacques Vandevelde komt uit een muzikale familie (zijn vader speelde dwarsfluit en zijn moeder piano) en volgde vijf jaar notenleer en piano aan het Koninklijk Conservatorium te Gent. Toevallig leerde hij Digno Garcia kennen, de beroemde Paraguyaanse harpist die in Europa op tournee was. Jacques werd onmiddellijk gefascineerd door de harp en stortte zich vol overgave op de studie van dit boeiende, exotische instrument. Omdat hij de sound die hij wou horen uit een harp niet in de handel vond, maakte hij zijn eigen eerste harp. Hoe meer hij zich verdiepte in dit instrument, hoe meer hij wilde weten over harpmuziek en -cultuur in het algemeen. Hij bestudeerde ritmes uit alle werelddelen en uiteindelijk verloor hij zijn muzikaal hart aan die van Venezuela. De harp, het nationaal instrument van Paraguay (arpa guarani) en Venezuela (arpa llanera), is als folklore-instrument in het Westen minder gekend. Die lacune probeert Jacques Vandevelde te overbruggen. Naast harpistcomponist is hij ook harpenbouwer. Zijn instrumenten vallen bij het publiek sterk in de smaak omwille van hun specifieke heldere klanken. Naast eigen werken interpreteert hij melodieën die aanvankelijk niet voor harp bedoeld waren om zodoende dit instrument dichter bij het publiek te brengen. Het resultaat hiervan is merkbaar in de talrijke optredens die hij verzorgt in binnen- en buitenland. (Frankrijk, Nederland, Spanje, Duitsland, Luxemburg, Zweden, Japan, Estland, Ecuador, Venezuela). Hij werkte samen met andere muzikanten zoals: Laïs, Dirk Brossé, Dirk Van Esbroeck, A.Marcucci, Arielle Valibouse (eerste harpiste van de Vlaamse opera), Conny Neefs, Patrick Vandewalle van Exces, Paul Michiels, Gabriel Rios, Eve Delcambre, beiaardier wijlen Aimé Lombard, koren en harmonieën.’En Route’ is zijn nieuwste cd en nog steeds te koop e te bestellen via jacques.vandevelde@telenet.be