50 jaar geleden, te gast bij de sekte van het insect.

De kern van de Insektensekte werd gevormd door tandarts/kunstenaar Max Reneman, musicus Hub Mathijsen en kunstenaar Theo Kley, met Cor Jaring als ‘huisfotograaf’.

Zij vonden elkaar in dat ‘magisch centrum’ Amsterdam, waar zij allerlei ludieke, gekke en vaak ook onuitvoerbare projecten bedachten.

In 1968 vormden Kley, Reneman en Mathijsen al het ‘Exoties Kietsj Konservaatoriejum’: een theatraal muzikaal gezelschap dat voortdurend van samenstelling wisselde (iedereen die zelf zijn instrument maakte en bespeelde was welkom).

De groep maakte zich zorgen over de manier waarop met het milieu werd omgegaan.

De milieubeweging kreeg in de jaren 1960 een belangrijke impuls met het verschijnen een boek als Silent Spring van Rachel Carson, waarin de auteur de alarmklok luidde over het gebruik van pesticiden, die ze omschreef als ‘de regen van dood’.

Als reactie op vervuiling en verspilling recycleden de leden onder meer fietsen die ze op de schroothoop vonden.

In februari 1969 werd op de Waddenzee illegaal stookolie geloosd, waarbij veel vogels onder de olie kwamen te zitten.

Als reactie op deze ramp richtten Kley, Mathijsen en Reneman de Insektensekte op, een van de eerste milieubewegingen van Nederland.

Vanaf dat moment sloeg de Insektensekte alarm bij natuurrampen door een vlag met daarop een gouden vlinder halfstok uit het raam te hangen.

De groep had een flink aantal ‘gouden’ vlinders gevonden op de Albert Cuypmarkt.

Vanaf dat moment fungeerde die vlinder als symbool van de Insektensekte.

Ook John Lennon & Yoko Ono kregen een exemplaar tijdens hun beroemde bed-in in het Hilton Hotel in 1969, waar het Exotisch Kietsj Konservaatoriejum hun toezong.

Lennon en Ono werden daarbij tot erelid van de Insektensekte benoemd.

Het Eksooties Kietsj Konservaatoriejum speelde niet alleen in het Hilton voor John & Yoko maar bijvoorbeeld ook bij de opening van de IJtunnel in 1968 en tijdens de tentoonstelling van Daniel Spoerri in het Stedelijk Museum in 1971.

Hub Mathijsen speelde daarbij op de zogenaamde violofoon (een viool zonder de houten klankkast, waarbij het geluid wordt versterkt door een hoorn).

De Insektensekte voerde ook regelmatig performances op die te maken hadden met milieuvervuiling.

Zo werd onder muzikale leiding van Hub Mathijsen in 1969 de ‘Vlinderopera’ opgevoerd, waarin onder andere het lied ‘Moeder waar zijn de vlinders gebleven’ wordt gezongen.

Naast het Exoties Kietsj Konservaatoriejum en de Insektensekte waren Kley, Reneman en Mathijsen in 1970 de oprichters van het ‘Deskundologisch Laboratorium’, samen met onder andere Robert Jasper Grootveld, waarin hun activiteiten samen kwamen.

Het laboratorium maakte studie van het doodgewone: ‘Als je je onderzoek uitsluitend op de problemen richt, zie je de dingen die als een paal boven water staan over het hoofd. Deskundologen spreken in heldere taal over simpele zaken.

Deskundologie is dat wat iedereen met zijn klompen aan kan voelen, en dat niemand boven de pet gaat.’

Het Deskundologisch Laboratorium kende diverse afdelingen, waaronder ‘Milieuverveling’, ‘Sonologie’ en ‘Immuun Blauw’ bijvoorbeeld.

De deskundologie was een ambulante wetenschap, en op hun tochten kleurden de deskundologen zichzelf en de omgeving vaak met het ‘Immuun blauw’, een vrolijke variant op het zakje blauw, destijds de witmaker van wasgoed.

De groep had geen vastomlijnd programma, eigenlijk werd er niets van tevoren afgesproken. Of, zoals Theo Kley mij vertelde, ‘iedereen deed maar wat’.

Ze troffen elkaar in de stad en bedachten dan ter plekke een plan. Of ze gingen er samen op uit met een auto vol attributen en schmink.

Hun doel was wel degelijk serieus, maar de middelen moesten speels zijn, en vooral niet burgerlijk.’Het ging ons om de verwondering’, aldus Kley. (Suzanna Héman, De Post 2 mei 1971 en diverse bronnen)

Vandaag 50 jaar geleden, John Lennon en Yoko Ono kitnapte Ono’s zevenjarig dochtertje Kyoko in Mallorca, Spanje.

Tony Cox ontmoette Yoko Ono in 1961 tijdens een tentoonstelling van haar werken.

Een jaar later trouwde ze op 28 november 1962, maar het huwelijk werd op 1 maart 1963 nietig verklaard.

De rede daarvoor was, omdat Ono naliet haar scheiding officieel af te ronden van haar eerste echtgenoot, de Japanse componist Toshi Ichiyanagi.

Ze hertrouwden op 11 juni 1963, twee maanden voordat hun dochter, Kyoko Chan Cox, werd geboren op 8 augustus 1963.

Het koppel vervreemde van elkaar en Yoko Ono ontmoette John Lennon op een kunsttentoonstelling.

Cox en Ono besloten dan ook te scheiden en op 2 februari 1969 sprak de rechter de scheiding uit.

Na enige tijd trouwde Tony Cox met Melinda Kendall.

Na een juridische strijd kreeg Cox de permanente voogdij over Kyoko.

Gezien de angst omdat Cox zich zou aansluiten bij een sekte, besloten John Lennon en Yoko Ono om Kyoko te bezoeken in Spanje.

Of er al dan niet sprake was van ontvoering zijn de bronnen wazig en hebben beide ouders elk hun verhaal.

Feit is dat John Lennon en Yoko Ono voor twee dagen naar een Spaanse cel moesten wegens “ontvoering” van Kyoko Chan Cox

Nadat een rechter in het voordeel van Ono oordeelde en Cox dwong bezoek toe te staan, nam Cox een overhaaste beslissing.

Uit angst dat hij zijn dochter zou verliezen aan het geld en de invloed van John Lennon, namen Cox en zijn vrouw Kyoko mee naar Houston, Texas, en doken daarna jaren onder!

Het gezin had zich aangesloten bij een sekte die de Walk heette ( de Kerk van het Levende Woord).

Tijdens hun verblijf in de sekte, besloten Cox en zijn tweede vrouw Melinda Kendall te scheiden van elkaar.

In 1977 was er voor de eerste keer terug contact tussen Ono en haar dochter.

Toch besloten Cox en zijn dochter Kyoko om zich aan te sluiten bij de commune Jesus People USA in Chicago.

Pas na de dood van Lennon kreeg Ono terug een bericht van haar dochter.

Toch zou het duren tot 1994 voor een ontmoeting met elkaar. Haar dochter Kyoko was toen al 31 jaar oud.

Vanaf dan hebben Yoko en haar dochter nauw contact met elkaar. (Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 9 mei 1971)

Vandaag 50 jaar geleden, John Lennon en Yoko Ono kitnapte Ono’s zevenjarig dochtertje Kyoko in Mallorca, Spanje

40 jaar geleden, het onopgepoetste levensverhaal van John Lennon (De Post januari 1981)

40 jaar geleden, het onopgepoetste levensverhaal van John Lennon (De Post januari 1981)
40 jaar geleden, het onopgepoetste levensverhaal van John Lennon (De Post januari 1981)
40 jaar geleden, het onopgepoetste levensverhaal van John Lennon (De Post januari 1981)
40 jaar geleden, het onopgepoetste levensverhaal van John Lennon (De Post januari 1981)

Na vijf jaar pakt John Lennon uit met een dubbele fantasie (Joepie 16 november 1980)

Vanaf vandaag 40 jaar geleden, ligt het album Double Fantasy van John Lennon en Yoko Ono in de platenwinkel.

Double Fantasy is het eerste album van de ex-Beatle in vijf jaar.

Lennon heeft in die jaren zijn zoon Sean opgevoed.

Op Double Fantasy staan acht nummers van John Lennon, afgewisseld met acht van Yoko Ono.

Double Fantasy is in de zomer van 1980 in onder meer de Hit Factory en de Sterling Sound Studio in New York opgenomen.

Na vijf jaar pakt John Lennon uit met een dubbele fantasie (Joepie 16 november 1980)

Vandaag 50 jaar geleden, doneren John Lennon en Yoko Ono een zak met hun haar aan Michael X

De persconferentie gebeurde op het hoofdkwartier van de Black Centre.

Het was de bedoeling om het haar en een broek van Muhammad Ali via een veiling te verkopen en dat de opbrengst naar de instelling zou gaan.

Het centrum was het hoofdkwartier van enkele commissies en bewegingen, geleid door activist Michael X (geboren als Michael de Freitas in Trinidad in 1933, en ook bekend als Michael Abdul Malik en Abdul Malik).

Een paar maanden later in de herfst van 1970 stopte de instelling met haar werking en van het haar of de broek hebben we niets meer vernomen.

Het enige wat we weten is dat kort erna het gebouw in mysterieuze omstandigheden in vuur en vlam stond en volledig uitbrandde.

Van Michael X was er geen spoor meer van hem te vinden.

Tot twee jaar later in 1972, kwam de pers te weten dat Michael X in zijn land veroordeeld was voor moord en dat hij drie jaar later in Trinidad werd opgehangen.

Foto John Lennon en Yoko Ono met Michael X

Vandaag 15 jaar geleden, The Salvation Army, het Engelse Leger Des Heils, maakt bekend dat ‘Strawberry Field’ gaat sluiten.

John Lennon verhuisde op vijfjarige leeftijd naar het huis en bleef er tot zijn 23ste wonen bij zijn tante Mimi.

De jonge John Lennon bezocht de Strawberry Field-instelling om er te spelen met de weeskinderen.

Lennon ging ook naar het jaarlijkse tuinfeest van het tehuis en luisterde er naar de band van het Leger des Heils bij deze gelegenheden.

De naam van het weeshuis inspireerde het succesnummer “Strawberry Fields Forever” dat in februari 1967 uitkwam als een dubbele A-single samen met “Penny Lane”.

De hekken van het weeshuis zijn een bezienswaardigheid geworden voor Beatles-fans die een hommage brengen aan Lennon, die in 1980 in New York werd doodgeschoten.

Lennon liet geld na aan het weeshuis.

Zijn weduwe Yoko Ono schonk in 1984 meer dan 50.000 pond (meer dan 71.000 euro) aan de instelling om ze open te houden.

De beroemde rode smeedijzeren poorten bij de ingang werden vervangen door replica’s in mei 2011.

De nieuwe gebouwen die volgens het plan op het terrein zullen verschijnen omvatten een opleidingscentrum voor jongvolwassenen met leerproblemen, een bezoekerscentrum met een tentoonstellingsruimte, een Café en een cadeauwinkel.

De werken begonnen in 2016.

Een paar maanden geleden op zaterdag 14 september 2019, opende de poorten opnieuw en is het terug een toeristische attractie en dit samen met een jeugdcentrum. (Diverse bronnen en Wikipedia)

John Lennon monument onthuld in New York (Joepie 16 april 1984)

Strawberry Fields is een 10.000 m² groot deel van Central Park in New York, opgedragen aan John Lennon. Het gebied is vernoemd naar het Lennon-McCartney-lied Strawberry Fields Forever.

De gedenkplaats in Central Park is ontworpen door Bruce Kelly, hoofd landschapsarchitect voor de Central Park Conservancy.

Het park Strawberry Fields is een jaar later onthuld op de dag dat Lennon 45 zou worden, 9 oktober 1985, door zijn weduwe Yoko Ono.