Waarom Italië won en niet Frankrijk dit jaar op het Songfestival 2021

In de eerste plaats moet ik bekennen, dat ik medeschuldig ben aan de overwinning van Italië, omdat ik gewoon geen inspanning deed om te stemmen.

Denk dat dit het zwakte is, dat alleen jongeren stemmen en daardoor krijgt u zulke uitslagen.

Trouwens zou voor mij de overwinnaar best gediskwalificeerd mogen worden, gezien de zanger openlijk cocaïne snuift voor een publiek van 200 miljoen kijkers,

Maar los van dit, wat mij werkelijk boos maakte dat onze vakjury geen enkel punt gaf aan Frankrijk.

Misschien de hoogste tijd om de vakjury naar huis te sturen.

Ik zou graag trouwens eens willen weten, wie beslist wie in de vakjury mag zitten?

Waarom kan dit niet transparant gebeuren?

Punten Vakjury Punten publiek

12 Zwitserland 12 Frankrijk

10 Oekraïne 10 Oekraïne

8 Finland 8 Italië

7 Rusland 7 Litouwen

6 Bulgarije 6 Finland

5 Malta 5 IJsland

4 Zweden 4 Zwitserland

3 IJsland 3 Zweden

2 Italië 2 Malta

1 Portugal 1 Noorwegen

Mijn persoonlijke Top 5

1 Barbara Pravi – Voilà

2 The Black Mamba – Love Is On My Side

3 Hooverphonic – The Wrong Place

4 Destiny – Je Me Casse

5 The Roop – Discoteque

De Gentse Belleman Jean-Pierre Van de Perre is overleden.

Ik leerde hem kennen toen ik deken was van de dekenij Sint-Mighiels in Gent.

Beste Jean-Pierre, dank voor alles en aan de familie veel sterkte en mijn innige deelneming.

Jean-Pierre Van De Perre overleed vrijdag in het ziekenhuis, met zicht op de drie torens waar hij zo van hield.

Hij was al jaren ziek, maar zij enthousiasme en vooral zijn luide stem, die verloor hij nooit.

Sinds 2016 was hij officieel ‘de eerste Belleman van Gent’.

Hij volgde daarmee Belleman Willy Van De Putte op, en die was op zijn beurt de opvolger van de bijna legendarische Gentse Belleman Julien Pauwels.

Het was net omdat Julien zoveel opdrachten kreeg, dat er op zoek werd gegaan naar hulp.

Jempi werd verkozen tijdens de ‘2de Grote Prijs Orde Van de Belleman’, gehouden op zondag 18 juli 1993, op het Veerleplein.

Hij werd twee jaar later aangesteld als 2de aspirant Belleman, en na een stage kon hij in 1996 beginnen deelnemen aan wedstrijden in het buitenland.

Dat deed hij, onder meer in Groot-Brittannië en Nederland.

Hij was ook medewerker bij de organisatie van het ‘Millennium Wereldkampioenschap 2000’, dat in Gent plaatsvond.

In 2009 werd hij nog bekender dan hij al was, toen hij werd gevraagd om deel te nemen aan het VT4-programma The Block.

Hij werd er ‘de schrik van de deelnemers’, want als de bel van Jempi weerklonk, moest de te verbouwen kamer zijn afgewerkt.

Het was een opdracht die hij met veel plezier vervulde.

In 2016 werd Jean Van De Perre Belgisch Kampioen in Gooik, tijdens een uiterst spannende wedstrijd.

In Gent was de Belleman alom tegenwoordig.

Vorig jaar nog stond hij – omwille van de lockdown – helemaal alleen in het Zuidpark, voor de herdenking van 8 mei.

Opening van kermissen, markten, maatjesfestijnen, niks sloeg hij over.

En bovenal: alles wat hij beloofde, deed hij ook. het maakte hem een geliefd figuur in de Arteveldestad. (Sabine Van Damme, Nieuwsblad 14/05/2021 en foto’s viering boekenmarkt 10 jaar, 17 september 2017)

Belleman Gent – Jean-Pierre Van de Perre

Tentoonstelling, van de Grande Dame Motte van de Hotsy Totsy in galerie Pim De Rudder Assenede en dit nog tot 25 oktober 2020 elke zondag van 15 u tot 18 uur)

Het verhaal van de befaamde ‘Hotsy Totsy Club’ start in 1973, het jaar waarin zijn jongste broer Johan Claus (1938-2009) het pand – gelegen op de hoek van de Hoogstraat met de Oude Houtlei – inricht en decoreert met voor ogen de gelijknamige ‘Hotsy Totsy Club’ van Al Capone uit het Chicago van de jaren dertig.

In datzelfde jaar nog laat hij de exploitatie over aan broer Guido die er zijn levenswerk van maakt.

Het unieke interieur, de gezelligheid en de persoonlijkheden van Guido en levensgezellin Motte geven het artiestencafé een renommé tot ver buiten de grenzen.

Ook broer Hugo Claus, Jan Hoet, en vele anderen, zijn er een graag geziene gasten, die regelmatig een kaartje legt met zijn broer en zijn literaire vrienden.

Van Hugo Claus hangt buiten aan de zijmuur van de Oude Houtlei trouwens een lofgedicht op Guido Claus en op de ‘Hotsy Totsy’, genaamd ‘Achter deze gevel hier’.

De ‘Hotsy Totsy’ is als authentiek Gentse artiestencafé ruim 45 jaar een begrip in Gent en is nog steeds een pleisterplaats voor iedereen die geïnteresseerd is in kunst en cultuur.

Op 17 maart 1983, stelde Hugo Claus in de club zijn lang verbeide magnum opus Het verdriet van België voor aan pers en publiek.

De publicatie zorgde in de Belgische pers voor een nooit geziene hype.

Van 1986 tot 1991 vormde Guido Claus met Jan Albert De Bruyne (alias ‘Prof. Arnoldus Goedbier’) het muzikaal straattheater-duo ‘Twee Wezen’, speelde hij in de toneelbewerking van Lijmen & Het been (naar Willem Elsschot) in het NTG (september 1986), en vertolkte tevens een tiental rolletjes in films, onder meer in: ‘De Loteling’ (1973), ‘Vrijdag’ (1981) en ‘Hector’ (1987).

In november 1991 overlijdt Guido Claus plots en koopt de Groep Druwel de zaak en het nabijgelegen pand.

Na de restauratie van het gebouw, verkoopt de Groep Druwel de zaak aan Patrick De Graeve, die de zaak een nieuwe boost gaf en waar Motte Claus deel uitmaakt van zijn team.

Al enkele jaren is de uitbating van de Hotsy Totsy in goede handen van Lara.

Vernissage Motte Claus in galerie Pim De Rudder Assenede. Van 4 tot 25 oktober 2020 elke zondag van 15 u tot 18 uur. Stichting Pim De Ridder Hoogstraat 4-6 Assenede.