Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx winnaar wereldkampioenschap wielrennen 1971

Het was de zevende keer dat Zwitserland het WK op de weg mocht organiseren.

In de wegrit bij de mannen klopte de Belg Eddy Merckx de Italiaan Felice Gimondi. De Fransman Cyrille Guimard finishte derde met een achterstand van 1 minuut en 13 seconden.

Het was de tweede keer dat Merckx de regenboogtrui mocht aantrekken.

Bij de amateurs troefde de Fransman Régis Ovion, de jonge Freddy Maertens af.

Derde was de Spanjaard José-Luis Viejo.

Bij de dames ging de regenboogtrui naar de Sovjet-Unie dankzij Anna Konkina.

Zij versloeg de Italiaanse Morena Tartagni en de Nederlandse Keetie van Oosten-Hage in een massasprint.

Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx winnaar wereldkampioenschap wielrennen 1971

Vandaag 50 jaar geleden, Erik De Vlaeminck terug winnaar wereldkampioen veldrijden in Apeldoorn.

Met op de tweede plaats Albert Van Damme en op de derde plaats René De Clercq.

Ook Julien Vanden Haesevelde eindigde toen op de zesde plaats.

Vandaag 55 jaar geleden, Erik De Vlaeminck de nieuwe wereldkampioen veldrijden.
Vandaag 55 jaar geleden, Erik De Vlaeminck de nieuwe wereldkampioen veldrijden.

Vandaag ook al een jaar geleden dat de Italiaanse wielrenner Felice Gimondi is overleden.

De in Sedrina bij Bergamo geboren Gimondi was als amateur al een verdienstelijk renner, met onder meer winst in de Ronde van de Toekomst.

Hij brak volledig door in zijn debuutjaar bij de profs in 1965 toen hij als debutant de Ronde van Frankrijk op zijn naam schreef.

Twee jaar later won Gimondi de Ronde van Italië, iets wat hij in 1969 en 1976 kon herhalen.

In 1968 won hij ook de Ronde van Spanje, waarmee hij een van de zeven renners is die alle drie de Grote Rondes heeft gewonnen.

De andere zes zijn Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault, Alberto Contador, Vincenzo Nibali en Chris Froome.

Gimondi, bijgenaamd ‘de buizerd van Bergamo’ en ‘de Aristocraat’, eindigde alle vijf keren dat hij deelnam aan de Ronde van Frankrijk in de toptien.

Zijn laagste eindklassering was een zevende plaats en hij won in totaal zeven touretappes.Gimondi reed niet alleen sterk in de grote rondes, maar hij was ook een specialist in eendaagse wedstrijden.

Zo won hij tweemaal de Ronde van Lombardije (1966 en 1973). Parijs-Roubaix (1966) en Milaan-San Remo (1974) zette hij eenmaal op zijn palmares.

In 1973 werd Gimondi wereldkampioen.

In 1975 kreeg hij bij de Ronde van Frankrijk een tijdstraf van 10 minuten in het algemeen klassement, omdat hij positief getest werd bij de 15e etappe.

Hiernaast kreeg hij een boete van 1000 Zwitserse frank en een maand voorwaardelijke schorsing.

Hij stierf op 76-jarige leeftijd aan een hartaanval bij het zwemmen in zee voor de oostkust van Sicilië.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto 1970)

Vandaag 50 jaar geleden op het wereldkampioenschap voetbal, winnen de Belgen van El Salvador met 3-0

Vandaag 50 jaar geleden op het wereldkampioenschap voetbal, winnen de Belgen van El Salvador met 3-0
Vandaag 50 jaar geleden op het wereldkampioenschap voetbal, winnen de Belgen van El Salvador met 3-0
Vandaag 50 jaar geleden op het wereldkampioenschap voetbal, winnen de Belgen van El Salvador met 3-0
Vandaag 50 jaar geleden op het wereldkampioenschap voetbal, winnen de Belgen van El Salvador met 3-0

Vandaag 50 jaar geleden, Erik De Vlaeminck voor de vierde keer winnaar van de Wereldkampioenschappen veldrijden.

Erik De Vlaeminck zou uiteindelijk zeven keer wereldkampioen veldrijden winnen.

In 1977 won hij een bronzen medaille en daardoor kwam hij in bezit van een totaal van acht WK-medailles.

Hij werd ook vier keer Belgisch kampioen (1967, 1969, 1971, 1972) in een tijd waarin dat ongeveer een herkansing voor het wereldkampioenschap was.

Daarnaast was hij ook een verdienstelijk ronderijder. In 1969 wist hij de Ronde van België te winnen en hij won een rit in de Ronde van Frankrijk.

De Vlaeminck won zijn laatste van zeven wereldtitels toen hij nog maar 28 was.

Zelf bewaarde hij altijd het stilzwijgen over de schandalen rond doping- en drankverbruik die zijn carrière zouden hebben ingekort.

Na een donkere periode kwam hij opnieuw in de belangstelling als succesvol trainer van de nationale veldritploeg, met een vracht medailles tijdens de wereldkampioenschappen.

De Vlaeminck leed de laatste jaren van zijn leven aan de ziekte van Parkinson en alzheimer, en verbleef in een rusthuis in Wilskerke.

Hij overleed daar eind 2015 op 70-jarige leeftijd.De GP Erik De Vlaeminck is een veldrit die naar hem werd vernoemd.(Diverse bronnen, De Post 1 maart 1970 en Wikipedia)

Vandaag 50 jaar geleden, Erik De Vlaeminck voor de vierde keer winnaar Wereldkampioenschappen veldrijden
Vandaag 50 jaar geleden, Erik De Vlaeminck voor de vierde keer winnaar Wereldkampioenschappen veldrijden
Vandaag 50 jaar geleden, Erik De Vlaeminck voor de vierde keer winnaar Wereldkampioenschappen veldrijden

15 jaar geleden, eindelijk regenboogtrui voor Sven Nys

De omstandigheden werpen hem de zege echter niet in de schoot.

Het parcours in Sankt Wendel is besneeuwd en bevroren, en het is continu draaien en keren.

De tactiek van Nys: voorzichtig omspringen met zijn pk’s, valpartijen vermijden, snoeihard doorgaan op de langste helling en het verschil beperken in de afdaling.

Erwin Vervecken blijft echter tot de laatste ronde een fameuze plaaggeest.

Met Sven Vanthourenhout heeft Nys echter een ploegmaat en bondgenoot mee.

Met zijn drieën gaan ze de laatste ronde in. Vanthourenhout heeft dan al aangegeven niet meer te kunnen strijden voor de eindwinst, maar hij remt Vervecken in een bocht wel een secondje af, wat de Herentalsenaar lichtjes demoraliseert.

Het is voor Nys al een hele wedstrijd demarreren geweest, maar zelfs in de slotronde kan hij nog eens alles uit de benen persen, tot het melkzuur hem uit de oren spuit.

Maar hij doet het. Hij kwam, zag en overwint. Zes keer opeenvolgend had hij naast de regenboogtrui gepakt.

Nu was het eindelijk prijs.

Nys maakte zijn favorietenrol waar en won.

Acht jaar later won Sven Nys in Louisville, Amerika, op 2 februari 2013 zijn tweede en laatste Wereldkampioenschap. (Diverse bronnen, Yves Brokken en Wikipedia)