Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx winnaar wereldkampioenschap wielrennen 1971

Het was de zevende keer dat Zwitserland het WK op de weg mocht organiseren.

In de wegrit bij de mannen klopte de Belg Eddy Merckx de Italiaan Felice Gimondi. De Fransman Cyrille Guimard finishte derde met een achterstand van 1 minuut en 13 seconden.

Het was de tweede keer dat Merckx de regenboogtrui mocht aantrekken.

Bij de amateurs troefde de Fransman Régis Ovion, de jonge Freddy Maertens af.

Derde was de Spanjaard José-Luis Viejo.

Bij de dames ging de regenboogtrui naar de Sovjet-Unie dankzij Anna Konkina.

Zij versloeg de Italiaanse Morena Tartagni en de Nederlandse Keetie van Oosten-Hage in een massasprint.

Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx winnaar wereldkampioenschap wielrennen 1971

Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx voor de derde keer winnaar van de Ronde van Frankrijk (De Post 25 juli 1971)

Het verschil tussen Eddy Merckx en Joop Zoetemelk die tweede eindigde bedroeg 9 minuten en 51 seconden.

Op de derde plaats eindigde Lucien Van Impe.

In totaal namen er 35 Belgen en 21 Nederlanders deel aan de Tour van 1971.

Belgische etappezeges:


Eric Leman won de 1e etappe deel A van Mulhouse naar Bazel, 6e etappe deel A van Roubaix (Robaais) naar Amiens en de 7e etappe van Rungis naar Nevers.


Albert Van Vlierberghe won de 1e etappe deel C van Freiburg im Breisgau naar Mulhouse.


Eddy Merckx won de 2e etappe van Mulhouse naar Straatsburg, de 13e etappe van Albi naar Albi, de 17e etappe van Mont-de-Marsan naar Bordeaux en de 20e etappe van Versailles naar Parijs.


Walter Godefroot won de 9e etappe van Clermont-Ferrand naar Saint-Étienne.


Herman Van Springel won de 16e etappe deel B van Gourette/Les Eaux Bonnes naar Pau.

Nederlandse etappezeges:


Gerben Karstens won de 1e etappe deel B van Bazel naar Freiburg im Breisgau.


Rini Wagtmans won de 3e etappe van Straatsburg naar Nancy.


Jan Krekels won de 19e etappe van Blois naar Versailles.

Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx voor de derde keer winnaar van de Ronde van Frankrijk (De Post 25 juli 1971)
Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx voor de derde keer winnaar van de Ronde van Frankrijk (De Post 25 juli 1971)
Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx voor de derde keer winnaar van de Ronde van Frankrijk (De Post 25 juli 1971)
Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx voor de derde keer winnaar van de Ronde van Frankrijk (De Post 25 juli 1971)
Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx voor de derde keer winnaar van de Ronde van Frankrijk (De Post 25 juli 1971)
Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx voor de derde keer winnaar van de Ronde van Frankrijk (De Post 25 juli 1971)

De Nederlandse wielrenner Jan Janssen mag vandaag 81 kaarsjes uitblazen.

Hij werd wereldkampioen in 1964 (Sallanches), won Parijs-Roubaix in 1967, schreef nog datzelfde jaar – als eerste Nederlander – de Ronde van Spanje op zijn naam en was het jaar nadien ook de eerste Nederlander die de Ronde van Frankrijk wist te winnen.

Zijn veelzijdigheid blijkt ook uit de eerste plaats in de eindstand van de Super Prestige (1967)

In de Ronde van Frankrijk van 1968 leidde Herman Van Springel nog het algemeen klassement voor de laatste etappe, een tijdrit. Aangezien Janssen nog nooit een belangrijke tijdrit had gewonnen gaven weinigen hem een kans.

Hij reed echter de race van zijn leven en won de etappe en het eindklassement, met slechts 38 seconden voorsprong op Van Springel.

Dit was tot dan het kleinste verschil ooit, tot Greg LeMond het scherper stelde in 1989 door de Ronde van dat jaar te winnen met slechts 8 seconden verschil op Laurent Fignon, eveneens na een slottijdrit.

In 1968 werd nog in landenploegen gereden, waardoor Janssen verplicht was met Nederlandse renners samen te werken die anders voor een andere sponsor reden.

Het pleit voor zijn koersmentaliteit en koersinzicht (en dat van ploegleider Ab Geldermans) dat hij desalniettemin de Tour kon winnen, temeer daar hij alleen maar drie ploegmaats over had in Parijs : Arie den Hartog, Eddy Beugels en Evert Dolman.

In totaal won Jan Janssen 7 Touretappes. Ook won hij drie keer de groene trui.

Ook op de baan was Janssen succesvol. Hij won bijvoorbeeld driemaal de zesdaagse van Antwerpen. Tijdens zijn carrière vielen hem de nodige onderscheidingen ten deel: in 1968 werd hij gekozen tot Sportman van het jaar en hij kreeg vijf jaar op rij de Gerrit Schulte Trofee.

Tijdens zijn carrière kwam de vijf jaar jongere Eddy Merckx op. Merckx bleef hem in 1967 voor in Gent-Wevelgem en op het wereldkampioenschap op de weg. In 1969 nam Merckx definitief de leiding over en werd Janssen tiende in de Tour de France (en tweede in het puntenklassement).

Overigens zag Merckx eerder dan bijvoorbeeld Kees Pellenaars de grote potentie van Janssen in. In ’67 zei hij: “Jan Janssen kan de Tour de France winnen, omdat hij een compleet renner is!

Hij kan tijdrijden, bergop rijden, sprinten en zelfs een zesdaagse rijden.

Na zijn actieve wielercarrière begon Janssen in 1972 een fietsenfabriek waar (race)fietsen onder de naam ‘Jan Janssen’ worden geproduceerd.

In Wageningen wordt jaarlijks de Jan Janssen Classic verreden.

Op 27 januari 2020 is zijn bronzen standbeeld geplaatst in zijn geboortedorp Noorddorp.

Vanaf dat jaar vindt ook de jaarlijkse toertocht Ode van Jan Janssen plaats.

In augustus 2014 werd bij Janssen de ziekte kanker geconstateerd, maar hij herstelde.Voorafgaand aan de start van de Ronde van Frankrijk 2015 in Utrecht kregen hij en Joop Zoetemelk de belangrijkste Franse nationale onderscheiding, het Legioen van Eer.(Diverse bronenn en Wikipedia)

Vandaag 10 jaar geleden, Philippe Gilbert winnaar van Luik-Bastenaken-Luik 2011

Reeds vroeg in de koers gingen 10 renners aan de haal.

Omega Pharma-Lotto liet niet begaan en het verschil bleef rond de drie minuten draaien.

De kopgroep viel langzaam uiteen op het drieluik Wanne-Stockeu-Côte de la Haute-Levée.

Na de Col du Rosier, op 60 km van de finish, kwam een groepje met onder anderen Greg Van Avermaet, Laurens ten Dam en Dario Cataldo aansluiten bij de overblijvers.

Onder impuls van Omega Pharma-Lotto en Team Leopard-Trek bleef het peloton binnen een minuut van de koplopers.

Toen die weer even verder uitliepen, liet het peloton niet meer begaan.

Op La Redoute was het verschil nog één minuut.

De finale kon beginnen. Andy Schleck, Fränk Schleck, Philippe Gilbert, Robert Gesink, Aleksandr Kolobnev en Igor Antón rukten zich los van het peloton en gingen de vluchters een voor een voorbij.

Op de Roche-aux-Faucons plaatste Andy Schleck weer een versnelling.

Enkel zijn broer Fränk en Gilbert volgden.

Van de overgebleven vluchters kon enkel Greg Van Avermaet een tijdje mee, maar moest lossen op de laatste helling, de Côte de Saint-Nicolas.

Gilbert probeerde weg te rijden, maar Fränk Schleck loste zijn wiel niet, even later gevolgd door Andy.

In de spurt stond er op Gilbert weer geen maat en hij won gemakkelijk voor de beide Schlecks.


1/ Philippe Gilbert (Omega Pharma-Lotto) – 6h13’18”

2/ Fränk Schleck (Team Leopard-Trek)

3/ Andy Schleck (Team Leopard-Trek)

4/ Roman Kreuziger (Astana) – +0’24”

5/ Rigoberto Uran (Team Sky)

6/ Chris Sörensen (Saxo Bank-Sungard)

7/ Greg van Avermaet (BMC Racing Team) – +0’27”

8/ Vincenzo Nibali (Liquigas-Cannondale) – +0’29”

9/ Björn Leukemans (Vacansoleil-DCM Pro Cycling Team) – +0’39”

10/ Samuel Sanchez (Euskaltel-Euskadi) (Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag 10 jaar geleden, Philippe Gilbert winnaar van Luik-Bastenaken-Luik 2011
Vandaag 10 jaar geleden, Philippe Gilbert winnaar van Luik-Bastenaken-Luik 2011

Vandaag 60 jaar geleden, de Franse wielrenner Raymond Poulidor stapt in het huwelijksbootje met Gisèle Bardet.

Het koppel kreeg twee dochters Isabelle en Corinne.

Zijn dochter Corinne is getrouwd met de Nederlandse wielrenner Adrie Van Der Poel.

Waardoor wielrenners Mathieu en David Van Der Poel zijn kleinkinderen zijn.

Raymond Poulidor was vooral populair omdat hij zich zo makkelijk kon schikken in zijn rol van underdog en tegenslagen kon incasseren.

In Frankrijk is hij bekend onder zijn bijnaam Poupou.

Hij wordt ook Eeuwige Tweede genoemd, omdat hij in vele wedstrijden net naast de hoofdprijs greep.Onder meer in de Ronde van Frankrijk werd hij driemaal tweede (1964, 1965 en 1974) en vijfmaal derde (1962, 1966, 1969, 1972 en 1976), zonder een etappe in de gele trui te hebben gereden.

In het begin van zijn carrière was Jacques Anquetil zijn grootste rivaal, later kreeg hij te maken met Eddy Merckx.

In 1964 kwam Poulidor het dichtst bij een Tourzege.

Op de Puy de Dôme vocht hij een duel uit met de grote favoriet Jacques Anquetil, die in tegenstelling tot Poulidor aan het einde van zijn krachten was.

Anquetil wist zijn vermoeidheid echter te verbergen, waardoor Poulidor te lang wachtte met zijn aanval.

In Parijs scheidden hem uiteindelijk slechts 55 seconden van de gele trui.

Poulidor legde met zijn Mercedes type 280SE, die hij in 1980 had gekocht, in 15 jaar maar liefst 740 000 kilometer af.

Dit zonder vervanging van vitale onderdelen.

Nadat de Duitse constructeur hierover was ingelicht, werd hem een nieuwe Mercedes-Benz E-Klasse E320 met automatische versnellingsbak en vele andere opties aangeboden.

De oude wagen staat tentoongesteld op de Franse hoofdzetel van Mercedes-Benz in Parijs.

In oktober 2019 werd hij met vermoeidheidsklachten opgenomen in een ziekenhuis. Poulidor overleed een maand later op 83-jarige leeftijd.

Als eerbetoon startte de negende etappe van de Ronde van Frankrijk 2004 in Saint-Léonard-de-Noblat , de woonplaats van Poulidor.

60 jaar geleden, de Vlaamse wielrenner Gilbert Maes in Ons land van april 1961.

Op het einde van het seizoen van 1960 debuteerde hij nog bij Peugeot, waarbij toen ook Rik Van Steenbergen nog reed, maar toen die in 1961 zijn eigen ploeg oprichtte samen met het margarinemerk Solo, stapte Gilbert Maes mee over.

Samen met Rik en diens vaste ploegmaat Miel Severeyns werd Gilbert Maes meteen al tweede in de Antwerpse zesdagen, enkel voorafgegaan door een ander onafscheidelijk duo Van Looy-Post, voor de gelegenheid bijgestaan door Willy Vannitsen.

Op de weg werd Gilbert dat jaar nog tweede in de Omloop van Limburg en die van de Vlaamse Gewesten en derde in Nokere Koerse.

Het jaar daarop won hij zowel in zijn eigen geboortestad (Sint-Niklaas dus) als die van Rik Van Steenbergen (Arendonk). Daarnaast won hij ook nog de Omloop van het Leiedal.

In 1963 gingen de wegen van Maes en Van Steenbergen uit elkaar.

Gilbert werd meteen Belgisch kampioen ploegkoers, aan de zijde van Lucien De Munster, maar het tijdperk van de grote pistiers was blijkbaar over in Vlaanderen, te oordelen naar de tweede plaats van Gustaaf De Smet met Charles Rabaey en de derde van Willy Vannitsen aan de zijde van Tuur De Cabooter.

Een jaar later verlengden Maes en De Munster hun titel en deze keer was de tegenstand toch wat prestigieuzer.

Tweede was immers gouwe ouwe Miel Severeyns aan de zijde van een nieuw goudhaantje van de Solo-Superia-ploeg Hugo Scrayen (Scrayen zou later nog lang de partner van Rik Van Steenbergen zijn in… het kaarten voor grof geld) en derde Ward Sels met Willy Vanden Berghen.

Op de weg behaalde Gilbert in die jaren nog veertien overwinningen voor de ploeg van Dr.Mann, terwijl hij op de piste in 1966 net naast zijn derde titel in de ploegkoers greep samen met die andere Waaslander Theo Verschueren.

De titel ging uiteindelijk naar… Sercu-Merckx! Geen oneer om daardoor te worden verslagen!

Dat jaar boekte Gilbert Maes nog twee overwinningen op de weg (kermiskoersen) en zowel in 1967 als in 1968 zal hij nog eens vice-kampioen ploegkoers worden.

In beide jaren was dat met de overslijtbare Miel Severeyns en de overwinning ging tweemaal opnieuw naar het duo Sercu-Merckx.

Daarna hield Gilbert het voor bekeken.

Gilbert was als jeugdrenner aangesloten bij Hoboken WAC. Zoon Fritz heeft het ook enkele jaren geprobeerd en was aangesloten bij de Wase W.C.Kruibeke. (Ronny De Schepper en Ons Land 8 april 1961)

60 jaar geleden, de Vlaamse wielrenner Gilbert Maes in Ons land van april 1961

Vandaag 50 jaar geleden, begrafenis van de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré

Vandaag 50 jaar geleden, begrafenis van de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré
Vandaag 50 jaar geleden, begrafenis van de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré
Vandaag 50 jaar geleden, begrafenis van de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré
Vandaag 50 jaar geleden, begrafenis van de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré

Vandaag is het ook al 50 jaar geleden dat de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré is overleden.

Vandaag is het ook al 50 jaar geleden dat de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré is overleden.
Vandaag is het ook al 50 jaar geleden dat de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré is overleden.
Vandaag is het ook al 50 jaar geleden dat de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré is overleden.
Vandaag is het ook al 50 jaar geleden dat de Vlaamse wielrenner Jean-Pierre Monseré is overleden.