60 jaar geleden te gast bij de Vlaamse wielrenner Rik Van Looy

Rik Van Looy was toen net wereldkampioen geworden.

Van Looy won als eerste de Ronde van Vlaanderen, Gent-Wevelgem, Parijs-Roubaix (de ‘keienklassiekers-trilogie’) alle drie op een rij (in 1962).

Dit werd pas geëvenaard door Tom Boonen in 2012.

Om hem te onderscheiden van Rik Van Steenbergen (Rik I) werd Van Looy vaak ‘Rik II’ genoemd.

In 2005 eindigde hij op nr. 78 in de Vlaamse verkiezing van De Grootste Belg.Rik Van Looy wordt gebruikt op verschillende reclameposters voor het bromfietsenmerk Flandria

Op zaterdag 12 augustus 2017 werd op de Grote Markt van Herentals een standbeeld van Rik Van Looy onthuld.

Het drie meter hoge standbeeld is van de hand van kunstenaar Philip Aguirre.

Op zaterdag 7 juli 2018 werd de eerste Grote Prijs Rik Van Looy gereden.

Van Looy ontving op 10 januari 2005 de prijs van Sportpersoonlijkheid van het Jaar van de provincie Antwerpen, een prijs die door Panathlon Antwerpen werd uitgereikt.

Van Looy ontving deze prijs voor zijn inzet en bezieling in de Vlaamse Wielerschool. (Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 28 augustus 1960)

60 jaar geleden te gast bij de Vlaamse wielrenner Rik Van Looy
60 jaar geleden te gast bij de Vlaamse wielrenner Rik Van Looy
60 jaar geleden te gast bij de Vlaamse wielrenner Rik Van Looy
60 jaar geleden te gast bij de Vlaamse wielrenner Rik Van Looy

50 jaar geleden, sfeerbeelden van de thuiskomst van de nieuwe wereldkampioen Jean-Pierre Monseré.

Jean-Pierre “Jempi” Monseré was al een zegekoning in de jeugdcategorieën en bevestigde zijn uitzonderlijke kwaliteiten, waaronder zijn zelfdiscipline en zegehonger, zodra zijn profcarrière begon.

Hij had daarbij veel te danken aan de sterke band met zijn (blinde) masseur Jacques Delva, die hem onder andere de elementaire asana’s uit de yoga liet uitvoeren.


In september 1969 werd hij profrenner en een maand later won hij als 21-jarige reeds de Ronde van Lombardije.

Op 16 augustus 1970 werd hij in Leicester wereldkampioen bij de profs, in de Belgische ploeg met Walter Godefroot, Eddy Merckx en Roger De Vlaeminck.

Hoewel de laatste zijn boezemvriend was, kwam die vriendschap hierdoor toch enigszins onder druk.

In 1971 kwam er bruusk een einde aan zijn leven tijdens de Grote Jaarmarktprijs in Retie, georganiseerd door de Retiese Wielerclub “De Zonnestraal”, als lichte voorbereiding op de wielerklassieker Milaan-San Remo.

De even achterop fietsende Monseré kwam op de weg van Lille naar Gierle aan zo’n 45 km/u frontaal in botsing met een auto die bij de graskant wachtte tot alle renners voorbijgereden zouden zijn.

Hij overleed op die plek volgens de medische diagnose aan een nekslag; er wordt vermoed dat hij seconden voor de aanrijding had omgekeken en de auto te laat had opgemerkt.

Bij deze lokale wedstrijd werd door politie, rijkswacht en koersorganisatie geblunderd: men had het niet nodig geacht het gewone verkeer van het koersparcours gescheiden te houden.

Volgens de toen geldende reglementering trof de bestuurster van de wagen in elk geval geen blaam.

Op de plaats van het ongeluk is voor Monseré een monument opgericht. Sinds zijn overlijden organiseert de Retiese Wielerclub “De Zonnestraal” de Grote Herdenkingsprijs Monseré ter gelegenheid van de kermis in september.

Robbe De Hert maakte over Monseré de film De Dood van een sandwichman.

In 1976 kwam de 7-jarige Giovanni Monseré, zijn zoontje, om het leven door op een gelijkaardige manier tegen een auto aan te rijden – met de fiets die hij voor zijn eerste communie had gekregen van Freddy Maertens, samen met een klein model van zijn vaders regenboogtrui.

Hij ligt begraven bij zijn vader in Beveren, deelgemeente van Roeselare.

Tijdens een erfgoedproject van de stad Roeselare werd Monseré in 2013 als vijfde verkozen in de top 100 van “Het talent van Roeselare”(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post van 30 augustus 1980)

50 jaar geleden, sfeerbeelden van de thuiskomst van de nieuwe wereldkampioen Jean-Pierre Monseré.
Foto samen met zijn vader en moeder en zijn vrouw An
50 jaar geleden, sfeerbeelden van de thuiskomst van de nieuwe wereldkampioen Jean-Pierre Monseré.
50 jaar geleden, sfeerbeelden van de thuiskomst van de nieuwe wereldkampioen Jean-Pierre Monseré.

Vandaag ook al een jaar geleden dat de Italiaanse wielrenner Felice Gimondi is overleden.

De in Sedrina bij Bergamo geboren Gimondi was als amateur al een verdienstelijk renner, met onder meer winst in de Ronde van de Toekomst.

Hij brak volledig door in zijn debuutjaar bij de profs in 1965 toen hij als debutant de Ronde van Frankrijk op zijn naam schreef.

Twee jaar later won Gimondi de Ronde van Italië, iets wat hij in 1969 en 1976 kon herhalen.

In 1968 won hij ook de Ronde van Spanje, waarmee hij een van de zeven renners is die alle drie de Grote Rondes heeft gewonnen.

De andere zes zijn Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault, Alberto Contador, Vincenzo Nibali en Chris Froome.

Gimondi, bijgenaamd ‘de buizerd van Bergamo’ en ‘de Aristocraat’, eindigde alle vijf keren dat hij deelnam aan de Ronde van Frankrijk in de toptien.

Zijn laagste eindklassering was een zevende plaats en hij won in totaal zeven touretappes.Gimondi reed niet alleen sterk in de grote rondes, maar hij was ook een specialist in eendaagse wedstrijden.

Zo won hij tweemaal de Ronde van Lombardije (1966 en 1973). Parijs-Roubaix (1966) en Milaan-San Remo (1974) zette hij eenmaal op zijn palmares.

In 1973 werd Gimondi wereldkampioen.

In 1975 kreeg hij bij de Ronde van Frankrijk een tijdstraf van 10 minuten in het algemeen klassement, omdat hij positief getest werd bij de 15e etappe.

Hiernaast kreeg hij een boete van 1000 Zwitserse frank en een maand voorwaardelijke schorsing.

Hij stierf op 76-jarige leeftijd aan een hartaanval bij het zwemmen in zee voor de oostkust van Sicilië.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto 1970)