72 jaar geleden, te gast in het droomkasteel ‘Le Palais Idéal’ van de postbode Ferdinand Cheval.

In het plaatsje Hauterives in de Drôme staat een exotisch bouwsel dat iets weg heeft van de tempels van Angkor.

Geen hoek van Le Palais Idéal is recht en de muren zijn versierd met de vreemdste stenen, schelpen, exotische dieren en wezens.

Dit is het aandoenlijke levenswerk van Facteur Cheval, een postbode die in 1879 zijn voet stootte tegen een gek uitziende steen.

Hij voelde een roeping en besloot het paleis van zijn dromen te bouwen, speciaal voor zijn jonge dochter.

In 30 jaar (en totaal 90.000 manuren) verrees een heus paleis met verwijzingen naar bouwstijlen uit alle continenten.

Want postbode Cheval vond zijn inspiratie op de ansichtkaarten die hij bezorgde.

In zwart-foto’s van hindoe-tempels, moskeeën en Egyptische grafkamers.

Drie jaar geleden kwam de Franse film L’Incroyable destin du Facteur Cheval uit

In de film zien we hoe Facteur Cheval die een hoop te verduren krijgt in zijn leven.

Zo verliest hij de ene na de andere geliefd. Maar zijn paleis blijkt een soort reddingsboei, een reden om door te gaan, ook al begrijpt alleen zijn dochter waar hij mee bezig is.

Een mooi moment in de film is als zijn vrouw (Laetitia Casta) naar hem lacht, als hij een eerste lintje krijgt van de burgemeester.

Jarenlang vond zij zijn project net zo vreemd als de andere dorpsbewoners.

Maar nu realiseert ze zich trots dat mensen van verre komen om zijn paleis te bewonderen.Facteur Cheval is ineens geen lokale gek meer, maar de held van een eenvoudig dorpje in de Drôme.

Bijna een eeuw na zijn dood blijft dat een hele mooie reden om zijn Palais Idéal eens te bezoeken.

Le Palais Idéal en het museum over Facteur Cheval in Hauterives is dagelijks open en de inkom is €8 (volw.) en €5 (kinderen).

Meer informatie: http://www.facteurcheval.com. (Diverse bronnen, Sabine Dekker, Wikipedia en Foto’s 1 tot en met 5 afkomstig uit het Tijdschrift Ons Volk november 1949, Foto 6 en 7 Facteur Cheval en zijn gezin )

Vandaag 100 jaar geleden, stemde het parlement het voorstel goed waardoor vrouwen een stemrecht kregen voor de gemeenteraadsverkiezing, met uitzondering van geregistreerde prostituees en veroordeelde overspeligen.

Na de Eerste Wereldoorlog kwam de zaak ter sprake toen onder de druk van de socialisten in allerijl het algemeen enkelvoudig stemrecht werd ingevoerd, zonder dat de grondwet was aangepast.

Vrouwen werden nog steeds uitgesloten door de wet van 9 mei 1919, maar er waren enkele uitzonderingen om oorlogsopofferingen te honoreren: niet-hertrouwde weduwen en moeders van gesneuvelde soldaten of burgers kregen stemrecht voor het leven, evenals vrouwen die om vaderlandslievende redenen tot gevangenis waren veroordeeld of in voorhechtenis hadden gezeten.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen voerde de wet van 15 april 1920 stemplicht in voor vrouwen, met uitzondering van geregistreerde prostituees en veroordeelde overspeligen.

Een poging om het vrouwenstemrecht ook bij provincieraadsverkiezingen in te voeren, mislukte.

Wel werd de stemregeling voor “oorlogsheldinnen” overgenomen.

Vrouwen kregen ook het recht zich verkiesbaar te stellen voor het parlement.

Vooral de liberalen bleven zich tegen algemeen vrouwenstemrecht verzetten.

Bij de grondwetsherziening die in 1921 de situatie rond het enkelvoudig stemrecht regulariseerde, pleitten de katholieken, in de eerste plaats de zeer conservatieve voorman Charles Woeste, voor algemeen vrouwenstemrecht.

Er werd toen een compromis gevonden, in de zin dat de invoering van vrouwenstemrecht kon worden ingevoerd door een bijzondere wet, die met 2/3-meerderheid moest worden goedgekeurd, en niet meer door de lastige procedure van een grondwetsherziening.

Ook werd het ingevoerde stemrecht van oorlogsheldinnen grondwettelijk verankerd.

Het zou tot 1948 duren voor een coalitie van christendemocraten en socialisten door een bijzondere wet het stemrecht voor vrouwen bij alle verkiezingen realiseerde.

De eerste parlementsverkiezingen waar vrouwen konden stemmen vonden op 26 juni 1949 plaats. Omdat het vrouwenstemrecht niet zorgde voor een vervrouwelijking van het parlement, werden vanaf 1994 politieke seksequota ingevoerd.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto Ons Volk april 1920)

100 jaar geleden, vrouwenkiesrecht in Europa (Ons Volk Maart 1920)

100 jaar geleden, was de jaarlijkse petroleum opbrengst in de wereld goed voor 383.7 miljoen vaten. (Ons Volk 14 maart 1920)

Zoals u kunt zien op de tabel was Roemenië toen de vierde belangrijkste olieproducent.

In de omgeving van de stad Ploiești in Roemenië, opende in 1857 een van de eerste aardolieraffinaderij van Europa.

Nu verbruiken we 85 miljoen vaten per dag en op jaarbasis is dat 31 miljard vaten.

Dat is bijna 5 vaten olie per jaar per bewoner op aarde, ca. 2 liter per persoon per dag.

Maar in de geïndustrialiseerde wereld natuurlijk veel meer en in de onderontwikkelde landen veel minder.

De wereldvoorraad aardolie neemt elke dag af met 85 miljoen vaten.

Dat zijn 1000 vaten per seconde. De vraag is wanneer het moment komt dat wereldwijd de maximale olieproductie bereikt is (de zogenaamde Hubbert Peak, ook wel Peak Oil genoemd) waarna die olieproductie afneemt.

Volgens sommigen is de piek zelfs al geweest.

Volgens anderen (oliemaatschappijen, OPEC) zal de piek plaatsvinden in de periode 2020 – 2030.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto Ons Volk 14 maart 1920)

100 jaar geleden, was de jaarlijkse petroleum opbrengst in de wereld goed voor 383.7 miljoen vaten. (Ons Volk 14 maart 1920)

70 jaar geleden, voetbal voor honden.

Het was toen één van de acts van het beroemde Duitse dierentuin Tierpark Hagenbeck in Hamburg.

Carl Hagenbeck, dierenhandelaar, circusdirecteur en dierentuin eigenaar werd dit jaar 175 jaar geleden geboren.

De Duitse media besteden er veel aandacht aan, natuurlijk, Carl Hagenbeck was een Duitser en de Hagenbeck dierentuin bestaat vandaag de dag nog steeds in Hamburg en trekt ruim een miljoen bezoekers per jaar.

Carl werd op 10 juni 1844 geboren als zoon van Claus Gottfried Carl Hagenbeck (1810–1870), die niet alleen vis verkocht maar ook exotische dieren.

Toen Carl veertien jaar was, gaf zijn vader hem een paar zeehonden en een ijsbeer en zo begon Carl zijn eigen collectie dieren op te bouwen.

Hagenbeck maakte veel reizen om zelf dieren te vangen en besloot in 1874 om zijn collectie uit te breiden en ook wilde mensen te tonen.

Hij nam inheemse bewoners uit Lapland en de Samoa-eilanden mee om aan zijn bezoekers te tonen samen met hun wapens en tenten.

Ook nam hij een groep rendieren uit Lapland mee. Een jaar later trok hij met zijn groep door Europa en zelfs door de Verenigde Staten.

In 1876 namen zijn medewerkers Nubiërs en wilde dieren uit Egypte mee en uit Labrador liet hij Eskimo’s halen.

Hagenbeck trainde ook dieren om in een circus te gebruiken. Deze verkocht hij in 1893 op de grote Wereldtentoonstelling in Chicago en in 1904 op de Wereldtentoonstelling in St Louis.

In 1907, hij was toen 62 jaar oud, opende hij een dierentuin in Hamburg-Stellingen.

Dit was toen wereldnieuws, want zijn dierentuin had geen tralies. Zijn patent op dit idee had hij al in 1896 vastgelegd.

Hij wilde dat zijn dieren zoveel mogelijk in een natuurlijke omgeving zouden wonen. Dierentuin Hagenbeck is 25ha groot en heeft nu 1850 dieren verdeeld over 210 soorten.

Het dierenpark beschikt sinds 2009 over een eigen hotel. (Diverse bronnen, Circusweb, Wikipedia en Foto’s afkomstig uit het tijdschrift Ons Volk december 1949)

Vandaag 100 jaar geleden, huwelijk van de Franse bokser Georges Carpentier in Parijs.

Tijdens de Wereldtentoonstelling in Gent op 1 juni 1913 versloeg hij “Bombardier” Billy Wells en was daardoor de eerste zwaargewicht kampioen van Europa.

Op diezelfde dag is in Gent ook officieel de International Boxing Union opgericht.

In de Eerste Wereldoorlog was hij een beroemde piloot en kreeg na de oorlog daarvoor twee medailles namelijk de Croix de Guerre en de Médaille militaire

Na het stoppen met boxen, ging hij aan de slag als Vaudeville zanger in Groot-Brittannië en Amerika.

Hij was ook te zien in zes films en hij schreef zelfs een roman.

In 1935 opende hij in Parijs een chique bar, Chez Georges Carpentier.

Dit bleef hij doen tot aan zijn dood in 1975.

Hij werd verkozen tot de International Boxing Hall of Fame in 1991 en de Parijse Sports Arena Halle Georges Carpentier is naar hem vernoemd.(Diverse bronnen, Wikipedia en Ons Volk van maart 1920)

Vandaag 100 jaar geleden, mocht Nieuwpoort de toenmalige Franse president Raymond Poincaré ontvangen.

Ook koning Albert was aanwezig op deze ceremonie aan de voet van het kapotgeschoten Stadhuis, op de hoek van de Langestraat en de Oostendestraat waar zich nu het Vredegerecht bevindt.

De Franse president schonk toen aan de stad het Frans Oorlogskruis.

Dit is een militaire onderscheiding die uitgereikt wordt aan Franse soldaten, onder andere voor moed op het slagveld.

De Franse overheid zorgde ervoor dat ook door oorlogsgeweld verwoeste steden en gemeenten aanspraak konden maken op de medaille.Nieuwpoort kreeg het Croix de Guerre omwille van zijn uitzonderlijke bijdrage tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Tijdens de vier jaar dat er in onze contreien strijd werd geleverd, lag de stad bijna pal op de frontlijn. Het resultaat was een gestage, maar complete vernietiging. Nieuwpoort kreeg de status van martelaarsstad.

Met de toekenning van het Oorlogskruis betuigde de Franse overheid ook eer aan al wie betrokken was bij de onderwaterzetting van de IJzervlakte, gerealiseerd vanuit het Nieuwpoortse sluizencomplex De Ganzepoot.

  • Daags na zijn bezoek aan de stad kreeg Nieuwpoort nog een extraatje van de Franse overheid toegestuurd: een steunbedrag van 1.000 frank, ten hoeve van de meest noodlijdende inwoners.
  • Het ereteken en het sierkussen waarop de medaille gepresenteerd werd, worden zorgvuldig bewaard in het Stadsarchief. Deze kleinoden behoren tot de historisch meest waardevolle artefacten die de stad Nieuwpoort in zijn bezit heeft. (Bron Stadsbestuur Nieuwpoort en foto’s Ons Volk van 15 februari 1920 )
Vandaag 100 jaar geleden, mocht Nieuwpoort de toenmalige Franse president Raymond Poincaré ontvangen.
Vandaag 100 jaar geleden, mocht Nieuwpoort de toenmalige Franse president Raymond Poincaré ontvangen.
Vandaag 100 jaar geleden, mocht Nieuwpoort de toenmalige Franse president Raymond Poincaré ontvangen.
Vandaag 100 jaar geleden, mocht Nieuwpoort de toenmalige Franse president Raymond Poincaré ontvangen.
Vandaag 100 jaar geleden, mocht Nieuwpoort de toenmalige Franse president Raymond Poincaré ontvangen.