Vandaag 30 jaar geleden, overlijdt de Duitse schlagerzangeres en actrice Heidi Brühl.

Heidi Brühl volgde op 5-jarige leeftijd al dansles.

Haar talent werd ontdekt en in 1954 speelde ze een rol in haar eerste film.

Ze zou midden jaren ’50 in heel Duitsland bekend worden met de Immenhof-films.

Op 16-jarige leeftijd besloot ze toch te gaan studeren, ze volgde zang, dans, toneel, Engels en Frans.

In 1959 vormde ze samen met Corina Corten het duo Dolly Sisters en haalden met hun eerste single de vijfde plaats in de hitparade.

Tot 1967 volgden nog 12 successen, haar grootste hit was Wir wollen niemals auseinandergehn, met dit nummer probeerde ze in 1960 naar het Eurovisiesongfestival te gaan, maar in de preselectie moest ze Wyn Hoop voor laten gaan.

Drie jaar later mocht ze wel naar het songfestival met het liedje Marcel en haalde daar de negende plaats.

Kort voor ze 21 werd, stierf Heidi’s vader die tot dan haar manager was, hij liet haar een grote schuldenberg na.

In 1964 verhuisde ze van München naar Rome voor haar filmcarrière, daar leerde ze ook haar echtgenoot, de Amerikaanse acteur Brett Halsey kennen.

Samen kregen ze twee kinderen, Clayton Alexander Siegfried en Nicole.

Ze ging in de jaren 70 ook naar Amerika waar ze een rol speelde in de populaire serie Columbo.

In 1976 scheidde ze van Halsey en keerde terug naar Duitsland.

Ze overleed op 49-jarige leeftijd aan borstkanker.

Vandaag 30 jaar geleden, overlijdt de Duitse schlagerzangeres en actrice Heidi Brühl.
Vandaag 30 jaar geleden, overlijdt de Duitse schlagerzangeres en actrice Heidi Brühl.
Vandaag 30 jaar geleden, overlijdt de Duitse schlagerzangeres en actrice Heidi Brühl.

De Duitse actrice en zangeres Heidi Brühl in de Piccolo van december 1960

De Duitse actrice en zangeres Heidi Brühl in de Piccolo van december 1960

40 jaar geleden, regisseur Peter Simons verfilmde Lode Zielens novelle De Gele Roos (De Post 31 mei 1981)

40 jaar geleden, regisseur Peter Simons verfilmde Lode Zielens novelle De Gele Roos (De Post 31 mei 1981)
40 jaar geleden, regisseur Peter Simons verfilmde Lode Zielens novelle De Gele Roos (De Post 31 mei 1981)
40 jaar geleden, regisseur Peter Simons verfilmde Lode Zielens novelle De Gele Roos (De Post 31 mei 1981)
40 jaar geleden, regisseur Peter Simons verfilmde Lode Zielens novelle De Gele Roos (De Post 31 mei 1981)

60 jaar geleden, Kuifje en zijn gezellen komen tot leven in de filmstudio

Jean-Pierre Talbot was 17 jaar oud toen hij als sportmonitor op het strand van Oostende werd opgemerkt door Jacques Van Melkebeke, een vriend en medewerker van Hergé.

Hij leek erg op Kuifje en troostte op dat moment een kind: ‘iets wat Kuifje ook gedaan zou hebben’.

Hij werd voorgesteld aan Hergé en de twee konden het goed vinden.

Talbot kreeg daarop de titelrol in de film Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies (1961).

Drie jaar later trad hij opnieuw op in Kuifje en de blauwe sinaasappels.

Een derde Kuifje-film, gepland voor 1967, werd uiteindelijk niet opgenomen.

Talbot heeft daarna nooit meer in een film gespeeld en ook geen poging daartoe gedaan.

Volgens een Belgische documentaire uit 2007 krijgt hij elke maand nog steeds zo’n veertig brieven van fans voor zijn vertolking van Kuifje.

Datzelfde jaar verscheen zijn autobiografie J’étais Tintin au cinéma.

Talbot was van beroep sportleraar. Hij bracht het tot directeur van een school in zijn geboortestad en ging in 2000 met pensioen.

Hij woont nog altijd in Spa en deed altijd veel aan sport.

In zijn films kwam zijn sportiviteit goed van pas, want hij deed zijn eigen stunts.

In 2011 trad hij voor het eerst sinds het einde van zijn filmcarrière opnieuw op als acteur: hij speelde in een videoclip de rol van een astronaut.

60 jaar geleden, Kuifje en zijn gezellen komen tot leven in de filmstudio
60 jaar geleden, Kuifje en zijn gezellen komen tot leven in de filmstudio

Vandaag is het ook al 60 jaar geleden dat de Amerikaanse filmacteur Gary Cooper (Frank James Cooper) is overleden.

Gary Cooper werd geboren als de jongste zoon van Alice en Charles Henry Cooper.

Hij groeide met zijn moeder en oudere broer Arthur op in Dunstable, Engeland.

Op jonge leeftijd kreeg hij een auto-ongeluk, waarna hij revalideerde op de ranch van zijn vader.

Eerst probeerde hij een carrière op te bouwen in het tekenen van politieke spotprentjes, maar vrienden raadden hem aan om rolletjes aan te nemen als figurant in cowboyfilms.

Zijn agent, Nan Collins, regelde voor hem in 1926 een grote rol in de film The Winning of Barbara Worth.

Ook actrice Clara Bow zorgde ervoor dat de aantrekkelijke acteur enkele malen haar tegenspeler kon worden, bijvoorbeeld in It uit 1927.

De twee kregen een kortstondige relatie.

Voor Paramount Pictures speelde hij de hoofdrollen in enkele stomme westerns.

In 1929 speelde hij de hoofdrol in zijn eerste geluidsfilm, The Virginian.Gedurende de jaren dertig wisselde hij romantische met avontuurlijke rollen af, waaronder enkele Hemingway-verfilmingen.

In 1933 trouwde hij met Veronica Balfe, die in de jaren dertig als Sandra Shaw een kortstondige acteercarrière had.

In 1936 kreeg hij de hoofdrol in Frank Capra’s Mr. Deeds Goes to Town, waarvoor hij zijn eerste Oscarnominatie kreeg.

In 1941 kreeg hij de hoofdrol in de biografische oorlogsfilm Sergeant York, op verzoek van oorlogsheld Alvin York, wiens leven model stond voor de film. Voor deze film won hij zijn eerste Oscar.

Het jaar daarop speelde hij in een andere biografische film, de sportfilm Pride of the Yankees naar het leven van honkbalster Lou Gehrig.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte hij tournees langs de soldaten door de Zuidelijke Grote Oceaan.

In de jaren vijftig was hij voornamelijk te zien in westerns, waaronder de klassieker High Noon, waarvoor hij zijn tweede Oscar mocht ontvangen.

Gedurende de jaren vijftig en zestig werd Cooper echter geplaagd door ziekten. In april 1961 ontving Gary Cooper de ere-Oscar voor zijn gehele oeuvre en zijn bijdragen aan de film.

Hij kon echter zelf niet bij de uitreiking aanwezig zijn en zijn goede vriend James Stewart nam de prijs namens hem in ontvangst.

Een maand later stierf de acteur op zestigjarige leeftijd aan longkanker in Beverly Hills, Californië.(Diverse bronnen, Wikipedia, foto 1 en 3 in zijn huis met zijn vrouw Veronica Balfe en dochter Maria en foto 2 met zijn ouders en zijn oudere broer Arthur)

Vandaag is het ook al 60 jaar geleden, dat de Amerikaanse filmacteur Gary Cooper ( Frank James Cooper) is overleden.
Vandaag is het ook al 60 jaar geleden dat de Amerikaanse filmacteur Gary Cooper (Frank James Cooper) is overleden.
Vandaag is het ook al 60 jaar geleden dat de Amerikaanse filmacteur Gary Cooper (Frank James Cooper) is overleden.
Vandaag is het ook al 60 jaar geleden dat de Amerikaanse filmacteur Gary Cooper (Frank James Cooper) is overleden.
Vandaag is het ook al 60 jaar geleden dat de Amerikaanse filmacteur Gary Cooper (Frank James Cooper) is overleden.
Vandaag is het ook al 60 jaar geleden dat de Amerikaanse filmacteur Gary Cooper (Frank James Cooper) is overleden.

60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels

De regie was in handen van de Duitse regisseur Herbert Junkers.

Die Opernprobe, ook getiteld Die vornehmen Dilettanten, is een komische opera in één akte van Albert Lortzing, op een libretto dat hij bewerkte van een toneelstuk van Philippe Poisson dat was vertaald door Johann Friedrich Jünger. (De Post 30 april 1961, foto1: Senne Rouffaer en Anton Peeters, foto 3 Dora van der Groen (stoel) en Jeanine Schevernels)

60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels
60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels
60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels
60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels

Vandaag 45 jaar geleden, bereikt de single Right Back Where We Started From van de Engelse zangeres Maxine Nightingale de gouden status in Amerika.

Het nummer is geschreven door de Britse zanger J. Vincent Edwards (Die we vooral kennen van zijn grote hit Love Hit Me) en producer Pierre Tubbs.

Edwards en Nightingale hadden al eerder samengewerkt in Hair.

Nightingale wilde het alleen onder pseudoniem opnemen op basis van per uur (45 dollar per uur in de studio).

Uiteindelijk wist Edwards haar over te halen het onder haar eigen naam uit te brengen.

Zodoende ze ook een deel kreeg van de royalty’s.

De muzikanten die meewerkte aan de opnames waren Mike de Albuquerque (bassist van ELO), Wilfred Gibson (violist uit ELO voor het arrangement), Dave Rowberry (toetsinstrumenten) en Pete Kircher (studiodrummer namen het op samen met Edwards op percussie en Tubbs op gitaar.

Het was eerst de bedoeling om van het nummer een duet te maken samen met Edwards.

Maar gezien zingen niet zijn sterkste kant was van Edwards, volgens Nightingale.

Kwam het niet tot een duet.

De single bereikt in Amerika de tweede plaats in de Billboard Hot 100.

In Vlaanderen was de single goed voor een tweede plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereikte het nummer de derde plaats in de Top 40.Het nummer staat ook op de soundtrack van een aantal films, waaronder Slap Shot (1977), Whatever Happened to Harold Smith? (1999), The Family Stone (2005) en Shrek Forever After (2010)