50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)

50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse prozaschrijver en dichter Hugo Raes (De Post 12 september 1971)

60 jaar geleden, te gast bij de Frans toneelschrijver Eugène Ionesco (geboren in Roemenië) in zijn appartement in Parijs (De Post 20 augustus 1961)

60 jaar geleden, te gast bij de Frans toneelschrijver Eugène Ionesco (geboren in Roemenië)
60 jaar geleden, te gast bij de Frans toneelschrijver Eugène Ionesco (geboren in Roemenië)
60 jaar geleden, te gast bij de Frans toneelschrijver Eugène Ionesco (geboren in Roemenië)
60 jaar geleden, te gast bij de Frans toneelschrijver Eugène Ionesco (geboren in Roemenië)

De Duitse actrice Käthe Frank-Witt.

Moeilijk te geloven als u deze foto ziet, maar rond de jaren 1900 was ze de Brigitte Bardot van haar tijd.

Haar ouders Fanny Heuser en Julius Witt waren beide ook toneelspelers.

Käthe Frank-Witt geboren in 1872 had twee zusters Lotte Witt en Hermine Strassmann die beide ook actrices waren.

Haar broer was directeur van een toneelgezelschap.

Ze stierf in het jaar 1916.

De Duitse actrice Käthe Frank-Witt

Vandaag 60 jaar geleden, overlijdt Amerikaans schrijver en journalist Ernest Hemingway

Vandaag 60 jaar geleden, overlijdt Amerikaans schrijver en journalist Ernest Hemingway
Vandaag 60 jaar geleden, overlijdt Amerikaans schrijver en journalist Ernest Hemingway
Vandaag 60 jaar geleden, overlijdt Amerikaans schrijver en journalist Ernest Hemingway
Vandaag 60 jaar geleden, overlijdt Amerikaans schrijver en journalist Ernest Hemingway
Vandaag 60 jaar geleden, overlijdt Amerikaans schrijver en journalist Ernest Hemingway

60 jaar geleden, te gast bij de Belgisch scenarioschrijver Charles Spaak en zijn gezin (De Post 11 juni 1961)

Spaak groeide op in Brussel als zoon van Paul Spaak die advocaat, dichter en toneelschrijver was en Marie Janson, de eerste vrouwelijke senator.

De politicus Paul-Henri Spaak was zijn broer.

De politica Antoinette Spaak was zijn nicht.

Zijn tweede vrouw Claudie Clèves , pseudoniem van Alice Perrier was voor een korte periode werkzaam als filmactrice en later in de jaren dertig werkte ze als scenarioschrijfster.

Het koppel kreeg twee dochters, namelijk de actrices Agnès en Catherine Spaak

In 1928 trok hij naar Frankrijk en werkte er eerst samen met zijn landgenoot, de filmregisseur Jacques Feyder, aan diens laatste stomme film, de korte film Les Nouveaux Messieurs (1929).

Vanaf de jaren dertig schoot zijn carrière echt uit de startblokken met het schrijven van de scenario’s en de dialogen van een hele reeks klassiek geworden films.

Jean Grémillon, Georges Lacombe en Jean Renoir deden meermaals een beroep op zijn schrijftalent.

Vooral met Jacques Feyder en Julien Duvivier vormde hij een echte tandem.

Met Feyder schreef hij het scenario voor onder meer de drama’s Le Grand Jeu (1934) en Pension Mimosas (1934), en de satire La Kermesse héroïque (1935).

Met Duvivier werkte hij samen aan onder meer de drama’s La Bandera (1935), La Belle Equipe (1936) en La Fin du jour (1939). De bekendste film waaraan hij heeft meegewerkt is het Eerste Wereldoorlog drama La Grande Illusion (1937) van Jean Renoir.

Vanaf de jaren veertig stelde hij zich ook in dienst van opkomende cineasten zoals Christian-Jaque, Georges Lampin en André Cayatte.

Hij werkte ook regelmatig samen met zijn landgenoot, de scenarist en filmregisseur Albert Valentin.

Ze kenden elkaar uit de tijd dat ze samen sleutelden aan scenario’s voor films van Grémillon.

Spaak werkte de scenario’s uit voor de eerste films die Valentin alleen regisseerde, waaronder de bittere tragikomedie La Vie de plaisir (1943).

In 1943 was Spaak lid van Die Rote Kapelle, een verzetsbeweging tegen de nazi’s.

In 1948 regisseerde hij Le Mystère Barton, zijn enige film. De film behaalde weinig succes.

In het pakkende gerechtsdrama Justice est faite (1950) toonde Spaak samen met coscenarist Cayatte overtuigend aan dat het rechtssysteem helemaal niet onfeilbaar was.

De film werd zowel met de Gouden Leeuw (1950) als de Gouden Beer (1951) onderscheiden.

In 1952 schreef hij het scenario voor de enige fictiefilm van zijn landgenoot Henri Storck, het komisch-avontuurlijke Le Banquet des fraudeurs.

In 1954 leende hij zijn talent aan het drama Le Grand jeu, Robert Siodmaks remake van Feyders meesterwerk van het poëtisch realisme Le Grand Jeu (1934).

Met regisseur Duvivier, met wie hij vroeger zeven keer een vaste tandem had gevormd, werkte hij een laatste keer samen voor de thriller La Chambre ardente (1962).

Met de opkomst van de Nouvelle Vague op het einde van de jaren vijftig werd Spaak minder en minder gevraagd en bloedde zijn carrière langzamerhand dood.

In het totaal werkte hij mee aan een negentigtal films waaronder verscheidene meesterwerken.

Charles Spaak overleed in 1975 op 71-jarige leeftijd in Nice.

Zijn dochter Catherine was nog geen vijftien jaar toen ze in 1960 debuteerde in het ontsnappingsdrama Le Trou, de laatste film van Jacques Becker.

Vlug daarna ging ze in Italië meespelen in komedies.

Eerst gedroeg ze zich als een Italiaanse Lolita in I dolci inganni (Alberto Lattuada, 1960).

Een jaar later vestigden drie films haar naam. La voglia matta (Luciano Salce, 1962) ondervond problemen met de censuur, maar lanceerde wel haar Italiaanse carrière.

In 1962 volgde de commedia all’ italiana-cultfilm Il sorpasso (Dino Risi) en in 1963 het op de gelijknamige roman van Alberto Moravia gebaseerde drama La noia (Damiano Damiani).

Ze zette telkens het personage van de vrijgevochten, schaamteloze en frivole meid neer.

Het zou haar handelsmerk worden en blijven gedurende de ganse jaren zestig, het toppunt van haar filmcarrière.

In 1964 kwam ze nog even terug naar Frankrijk om er mee te spelen in de remake van La Ronde (Roger Vadim) waarin ze weer een speelse en uitdagende jonge vrouw gestalte gaf.

Ze werkte toen ook mee aan het oorlogsdrama Week-end à Zuydcoote (Henri Verneuil).

Daarna was ze nog bijna uitsluitend in Italiaanse, vaak sentimentele komedies te zien.

Zo kreeg ze alle grote Italiaanse acteurs van toen als tegenspeler, zoals Vittorio Gassman, Ugo Tognazzi, Marcello Mastroianni, Alberto Sordi en Nino Manfredi.

Ze was achtereenvolgens gehuwd met de acteur Fabrizio Capucci (1963-1971) en met de zanger en acteur Johnny Dorelli (1972-1979).

Zijn andere dochter Agnès Spaak was actrice vanaf 1963 tot en met 1974.

In 1975 verhuisde ze naar Milaan waar ze begon te werken als fotograaf voor modebedrijven en bij uitgeverij Edilio Rusconi , waarmee ze jarenlang samenwerkte.

Ze verhuisde toen naar Hachette .

Ze werkte ook voor filmproductiebedrijven Twentieth Century Fox en Titanus .

Op 20 mei 1967 trouwde ze in Nice met de Romeinse regisseur Pietro Sciumé.

60 jaar geleden, te gast bij de Belgisch scenarioschrijver Charles Spaak en zijn gezin (De Post 11 juni 1961)
60 jaar geleden, te gast bij de Belgisch scenarioschrijver Charles Spaak en zijn gezin (De Post 11 juni 1961)
60 jaar geleden, te gast bij de Belgisch scenarioschrijver Charles Spaak en zijn gezin (De Post 11 juni 1961)
60 jaar geleden, te gast bij de Belgisch scenarioschrijver Charles Spaak en zijn gezin (De Post 11 juni 1961)

Vandaag 90 jaar geleden, de geboorte van Pim De Rudder.

Eigenlijk wilde Pim De Rudder beeldhouwer worden, maar de paters van het Sint-Barbaracollege hadden hem dat afgeraden.

Hij ging dan maar architectuur studeren in Sint-Lucas in Gent.

Later keerde hij terug naar zijn geboortehuis in zijn dorp tussen de Oost-Vlaamse polders.

De Rudder maakte in de culturele wereld naam als galeriehouder.

Zijn kunstgalerij in de Hoogstraat lokte heel wat grote namen naar een ‘boerengat’ als Assenede.

Zo vond de eerste kunstexpositie van Hugo Claus plaats in zijn galerij. Maar ook Roger Raveel. Floris Jespers, Pjeroo Roobjee, Jan Decleir, Drs. P., Jan Hoet en zelfs voormalig eerste minister Théo Lefèvre behoorden tot Pims kennissenkring.

Dit jaar zijn er heel wat activiteiten rond ’60 Years of Gallery’ in de galerij Stichting Pim De Rudder in Assenede. (Diverse bronnen en foto’s Hans de Greve)

Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen

In april 2016 speelden de Neus, den Bult, Liezeke, De Schele en andere poppen hun laatste stuk in de historische Sint Niklaaskapel in Antwerpen.

Tachtig jaar lang beleefden ze daar hun avonturen, tot het poppentheater op 30 april 2016 de deuren voorgoed sloot.

Gelukkig kregen de Poesjenellen een tweede leven.

Kris Dockx, beter bekend als ”den burgemeester van Lillo” heeft al enkele jaren het kruitmagazijn in Lillo waar hij zijn Antwerpse theaterstukken en andere gebeuren opvoert.

Kris en zijn vrouw Liesbeth vonden het een spijtige zaak dat “Van Campen”, er na 80 jaar mee stopte.

Ze konden tot een compromis komen en een groot deel van de Collectie poppen en decors en meer, verhuisden van de kapel naar het kruitmagazijn in Lillo.

Dus gelukkig géén begrafenis voor de poppen van Van Campen. (Diverse bronnen, De Post 2 maart 1986 en Wikipedia)

Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2
Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2
Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2
Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2