Mino met haar single Les mocassins (Joepie 16 augustus 1981)

Toen ik het nummer hoorde, rende ik een dag daarna al naar de platenwinkel.

Mino is geboren in Parijs, maar heeft de Belgische nationaliteit.

Ze maakte haar debuut op 16-jarige leeftijd door deel te nemen aan de musical Hair in Parijs.

Daarna was ze lid van het gezelschap Le Big Bazar van Michel Fugain en dit samen met haar zus Véronique Mucret.

Tussendoor had ze samen met haar zus en dit onder de naam Peppermint 2 succes in Frankrijk met de single Fafe-Ya (1977).

De opvolgers Fly Away en Lorsque J’aime deden het minder, dus einde voor dit duo.

Dan maar solo proberen en haar eerste single Kama Sutra was een kleine radiohit.

Het nummer is een beetje in de stijl van Plastic Bertrand.

Niet zo verwonderlijk wetende dat Yves Lacomblez één van de stuwende kracht is achter Mino.

Trouwens Plastic Bertrand schreef ook mee aan de nummers Photo Dedicacee, J’Suis Pas Une Affaire en de single J’ai Jamais Dit Ca.

Kama Sutra kreeg een Franse versie met als titel Assez Super en daarmee scoorde ze een grote hit in Frankrijk.

De opvolger Les mocassins deed het nog beter in Frankrijk en In Wallonië.

Het nummer is geschreven door de Belgische jazzmuzikanten Pierre Van Dormael, Bernard Loncheval en Yves Lacomblez die we kennen van Two Man Sound

De productie was in handen van Jean-Pierre Onraedt en Pietro Lacirignola.

Vreemd genoeg in Vlaanderen en Nederland geen hit.

Dominique Mucret was ook te zien in de films Un jour, la fête (1975) en Alicja (1982)

Dominique Mucret had een relatie met Stéphane Belugou, een gekende artistiek agent en producent in Canada en samen kregen ze een dochter Marylou Belugou.

Marylou Belugou is een actrice en we kennen haar van onder meer de films Charlotte a du fun en Stress Relief.

Ook werkte ze als assistant director voor de gekende film The Day After Tomorrow.

In 2017 maakte ze haar eerste kortfilm La Gardienne en dit jaar kwam haar eerste film Perceptions uit.

Dominique Mucret verblijft nog steeds in Canada, waar ze werkt als zanglerares.

Mino met haar single Les mocassins (Joepie 16 augustus 1981)
Mino met haar single Les mocassins (Joepie 16 augustus 1981)

43 jaar geleden, Petula Clark ‎met de verzamelaar La Nuit N’en Finit Plus, Coeur Blessé en Chariot

Petula Clark ‎met de verzamelaar, La Nuit N’en Finit Plus, Coeur Blessé en Chariot

Petula Clark ‎met de verzamelaar, La Nuit N’en Finit Plus, Coeur Blessé en Chariot
Petula Clark ‎met de verzamelaar, La Nuit N’en Finit Plus, Coeur Blessé en Chariot
Petula Clark ‎met de verzamelaar, La Nuit N’en Finit Plus, Coeur Blessé en Chariot

Juliette Gréco,”la grande dame noire” van het Franse chanson is vandaag overleden.

De vader van Juliette Gréco was van Corsicaanse afkomst, haar moeder zat in het verzet en betrok daar haar dochter bij.

De Gestapo zette het 15-jarige meisje een paar maanden achter de tralies.

Meteen na de Tweede Wereldoorlog ontdekte Juliette Gréco Parijs.

Ze begon te acteren en bracht poëzie op de radio.

Geleidelijk schakelde ze over naar cabaret, met een tournee naar de Verenigde Staten en Brazilië, en film.

Ze speelde de hoofdrol in “Orphée” van Jean Cocteau, “The Roots of Heaven” van John Huston en Jacques Brels “Le Far West”.

Een tijdlang was ze de geliefde van producer Darryl F. Zanuck, van auteur Albert Camus en jazzreus Miles Davis.

Niemand minder dan filosoof Jean-Paul Sartre gaf haar de raad om te zingen.

In 1954 stond ze op het podium van L’Olympia in Parijs, het mekka van het Franse chanson.

Ze was helemaal in het zwart gekleed en die outfit hield ze haar hele leven aan. Dat ging goed samen met haar ingetogen, sobere podiumstijl.

Ze schreef geen eigen chansons, maar maakte zich de teksten van anderen, zoals Boris Vian, Charles Aznavour of Charles Trenet, heel eigen.

Haar bekendste nummers zijn onder meer “Si tu t’imagines”, “Rues des Blancs-Manteaux”, “Trois petites notes de musique” en vooral dit gewaagde “Déshabillez-moi”

Juliette Gréco ontdekte en motiveerde in de vroege jaren 60 zelf enkele groten van het Franse chanson, onder meer Serge Gainsbourg, Guy Béart en Leo Ferré.

Ze trouwde drie keer, een van haar echtgenoten was ster-acteur Michel Piccoli van 1967 tot 1977.

“Juliette Gréco is ontslapen, omringd door haar dierbaren in haar zo geliefde woning in Ramatuelle.

Ze heeft een buitengewoon leven geleid.” Zo maakte de familie van Gréco haar overlijden bekend. Ramatuelle ligt in het zuiden van Frankrijk, niet ver van Saint-Tropez.

Ze laat een dochter na, Laurence-Marie. (Lucas Vanclooster)

Juliette Gréco (oktober 1964)
Juliette Greco ( juni 1959)
Juliette Gréco (september 1960)