50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong.

50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong.
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong.
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong.
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong.
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong.
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong. (De Post 14 juni 1970)
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong. (De Post 14 juni 1970)
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong. (De Post 14 juni 1970)
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong. (De Post 14 juni 1970)
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong. (De Post 14 juni 1970)

70 jaar geleden, de Engelse schrijver Graham Greene te gast in Brussel.

Hij was er om promotie te maken voor zijn novelle The Third Man die in januari 1950 op de markt kwam.

Foto 2 foto met de Franse auteur François Mauriac. (en winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur in 1952)

70 jaar geleden, de Engelse schrijver Graham Greene te gast in Brussel.
70 jaar geleden, de Engelse schrijver Graham Greene te gast in Brussel.
met de Franse auteur François Mauriac.

50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970

50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970
50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970
50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970
50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970
50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970
50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970
50 jaar geleden, Hugo Claus in de Post van 1 maart 1970

Vandaag mag de Nederlandse schrijver Maarten ’t Hart 75 kaarsjes uitblazen.

In de Telegraaf van 9 november 2019, zei hij het volgende over zijn verjaardag: In Maassluis wilden ze een hele toestand in de kerk, met toespraken. Heb ik afgehouden. Als middelpunt ben ik niet in de wieg gelegd, mijn verjaardag vier ik nooit!

Toch zag ik hem enkele dagen geleden in het Tv programma De Wereld Draait Door.

Voor zijn verjaardag schreef Elsbeth Etty ‘Minnebrieven aan Maarten’, over het leven en oeuvre van de schrijver van ‘Een vlucht regenwulpen’ en nog 44 andere titels. ‘Diverse bronnen, foto 1 met zijn ouders, foto 2 met zijn vrouw Hanneke van den Muyzenberg, foto 4 verklede zich vroeger graag als vrouw)

60 jaar geleden, te gast bij de Siciliaanse dichter Salvatore Quasimodo.Salvatore

Quasimodo had toen net de de Nobelprijs voor Literatuur gewonnen.

In de Vlaamse media zoals in de Post van 8 november 1959 weinig te lezen over zijn gedichten.

Wel over het feit dat hij communist is geweest, al was dat maar voor een korte periode.

De pers schreef er toen het volgende over : Hij zegde zijn lidkaart van de communistische partij op, omdat hij vrij wou zijn. Dit is bij westerse kunstenaars met communistische sympathieën veel voorkomend verschijnsel : zij juichen het communisme op zich zichzelf toe, doch eisen tegelijkertijd voor zichzelf de vrijheid op, die alleen het democratische Westen erkend .

Ook zou hij de Nobelprijs gewonnen hebben, omdat een jaar eerder Boris Pasternak deze prijs had gewonnen en volgens de Sovjet-Unie was dit toen niet meer dan een politieke daad tegen de Sovjet-Unie.

Trouwens voor Boris Pasternak was het ook geen cadeau.

Onder druk van moederland de Sovjet-Unie moest hij zelfs deze prijs weigeren en Ondermijnd door de lastercampagne van zijn land, stierf hij in 1960 aan longkanker.

Zodoende om de Sovjet-Unie te vriend houden, zou men daarom een jaar later in 1959 de prijs laten winnen door een communist zoals Salvatore Quasimodo.

De koude oorlog was duidelijk overal aanwezig, zelfs bij de Nobelprijs voor Literatuur.

In 1987 kreeg Pasternak uiteindelijk postuum volledig eerherstel in zijn eigen land, onder het glasnost en perestrojka-beleid van Michail Gorbatsjov (destijds secretaris-generaal van de CPSU).

Pasternaks zoon Jevgeni nam in 1989 namens zijn vader alsnog de Nobelprijs voor Dokter Zhivago in ontvangst. (Diverse bronnen, De Post 8 november 1959 en Wikipedia)


55 jaar geleden, te gast In Zichem voor het feest ter ere van Ernest Claes en dit voor de honderdste druk van “De Witte”

Op het marktplein en dit in de aanwezigheid van Ernest Claeys was er een grote stoet die verschillende taferelen uit het boek via praalwagens ten toon stelde voor het publiek.

Bij de genodigde was ook Achiel Van Acker aanwezig, die toen voorzitter was van de kamer van volksvertegenwoordigers.

Na de stoet was het tijd om het beeld van Ernest Claes met op zijn schouders “De Witte van Zichem” officieel aan het publiek voor te stellen.

Ernest Claes kon dit wel appreciëren en bedankt dan ook de kunstenaar Albert Poels voor zijn ontwerp.

Een paar maanden later op 4 januari 1965, krijgt hij een zware hartaanval.

Zijn gezondheid gaat sterk achteruit en op 2 september 1968 overlijdt hij in het Fond Roy-ziekenhuis te Ukkel. (Diverse bronnen, Foto’s oktober 1959)

met Achiel Van Acker

Vandaag 10 jaar geleden, overlijdt dichter en vertaler Bert Decorte.

Decorte is Kempenaar van geboorte, maar woont al het grootste deel van zijn leven in het Brabantse Roosdaal.

Toen in 1937 zijn debuutbundel Germinal verscheen, schreef Marnix Gijsen in De Standaard : ,,Sedert Paul Van Ostaijen is Bert Decorte het eerste phenomeen, het eerste wonderkind dat wij in de Vlaamsche poëzie zien verschijnen.”

Decorte kreeg in 1944 de August Beernaertprijs en 1946 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor Poëzie (voor de bundel Refreinen uit 1943).

Voor de Vlaamse Pockets van Uitgeverij Heideland bezorgde hij enkele opgemerkte bloemlezingen van poëzie.

Hij publiceerde tot 1995 ongeveer jaarlijks een gedichtenbundel.

Hij schreef zijn autobiografie in 1971 (Kortom).

Zijn Verzamelde gedichten verschenen in 1974. In 1988 kreeg hij de Sabamprijs voor zijn hele oeuvre.

Behalve gedichten schreef hij ook poëtische reisverhalen en essays.

Decorte is de auteur van de eerste integrale vertaling van Les Fleurs du mal van Baudelaire, verschenen in 1946 onder de titel De bloemen van den booze.

De vertaling verscheen met een voorwoord van Herman Teirlinck, waarin deze de vertaler uitbundig prees voor zijn prestatie.

Hij vertaalde ook andere Franse dichters zoals Guillaume Apollinaire, Louise Labé en François Villon.

Decorte overleed op 94-jarige leeftijd. (diverse bronnen en Wikipedia)