Voor onze wekelijkse rubriek Songfestival Hits van vroeger.

Starten we deze week met de Vlaamse inzending van 1969, namelijk Louis Neefs met de klassieker Jennifer Jennings.

Drie jaar later scoorde The New Seekers een grote hit met het nummer Beg, Steal Or Borrow en eindigde op de tweede plaats, na Vicky Leandros.

Voor de twee andere nummers gaan we eerst naar 1974 met Ireen Sheer – Bye Bye I Love You en dan naar 1981 met Jean Gabilou – Humanahum.

30 jaar geleden, Clouseau gaat naar het Eurovisie Songfestival in Rome (P Magazine 7 september 1990)

30 jaar geleden, Clouseau gaat naar het Eurovisie Songfestival in Rome (P Magazine 7 september 1990)
30 jaar geleden, Clouseau gaat naar het Eurovisie Songfestival in Rome (P Magazine 7 september 1990)

Voor onze wekelijkse rubriek Songfestival Hits van vroeger.

Starten we vandaag met het jaar 1975 en de winnaar was toen de Nederlandse groep Teach-In met het vrolijke nummer Ding-A-Dong.

Even vrolijk ging het er aan toe in 1976 met de heren en dames van de groep Brotherhood Of Man met het nummer Save Your Kisses For Me.

We eindigen met Jose Velez met Bailemos Un Vals (1978) en Ami Aspelund met Fantasiaa (1983)

Vandaag 60 jaar geleden, Jacqueline Boyer dochter van Jacques Pills en Lucienne Boyer, winnares van het Eurovisiesongfestival 1960

Vandaag 60 jaar geleden, Jacqueline Boyer dochter van Jacques Pills en Lucienne Boyer, winnares van het Eurovisiesongfestival 1960
Vandaag 60 jaar geleden, Jacqueline Boyer dochter van Jacques Pills en Lucienne Boyer, winnares van het Eurovisiesongfestival 1960
Vandaag 60 jaar geleden, Jacqueline Boyer dochter van Jacques Pills en Lucienne Boyer, winnares van het Eurovisiesongfestival 1960

40 jaar geleden, Maggie MacNeal naar het Eurovisiesongfestival met het nummer Amsterdam. (Joepie 9 maart 1980)

40 jaar geleden, Maggie MacNeal naar het Eurovisiesongfestival met het nummer Amsterdam. (Joepie 9 maart 1980)
40 jaar geleden, Maggie MacNeal naar het Eurovisiesongfestival met het nummer Amsterdam. (Joepie 9 maart 1980)

Lp bespreking Il Sole Nella Pioggia van Alice

We leren deze dame in Vlaanderen en Nederland kennen van haar deelname aan het Eurovisiesongfestival in 1984 met het nummer I treni di Tozeur en dit samen met Franco Battiato.

Ik was toen direct fan van haar stem en wilde dan ook meer weten over haar.

Zo vernam ik dat ze al debuteerde op het Festival van San Remo in 1972 onder haar eigen naam met het lied Il mio cuore se ne va.

In 1980 ontmoet ze de Italiaanse violist Giusto Pio, Francesco Messina en Franco Battiato.

Uit de samenwerking met deze grote talenten ontstaat het album “Capo Nord”.

De single Il vento caldo dell’estate (De warme zomerwind) werd een succes in de Italiaanse hitparade.

In 1981, keerde ze terug naar het festival en won toen met het nummer Per Elisa, geschreven door Franco Battiato en Giusto Pio, dat in grote delen van Europa succes had.

Per Elisa was een parafrase van Ludwig van Beethoven’s compositie in A minor WoO 59, algemeen bekend als “Für Elise”.

Het album Alice betekende het begin van haar succes in Europa, vooral in Duitsland (vanaf dan haar tweede artistieke vaderland), Oostenrijk, Zwitserland, België, Nederland en de Scandinavische landen.

Het lied Per Elisa , werd gevolgd door andere hit singles zoals Una notte speciale, Messaggio, Chan-son Egocentrique, Prospettiva Nevski en Nomadi.

In 1988 brengt Alice een album met klassieke muziek Mélodie passagère, waarin ze interpretaties geeft van composities van Satie, Faure en Ravel, begeleid door de pianist Michele Fedrigotti.

In 1989 schrijft Juri Camisasca enkele teksten voor het album Il sole nella pioggia.

In 2000 ging ze opnieuw naar San Remo met Il giorno dell’indipendenza.

In de laatste jaren deed Alice af en toe een reeks optredens met het project Lungo La Strada met Steve Jansen, Marco Pancaldi en Alberto Tafuri.

Haar laatste album L’Amore non è niente is van 2015. (Diverse bronnen, Wikipedia en Oor van 24 febrauri 1990)

Componist Pieter Verlinden in de Story van 16 april 1985

Hij was verantwoordelijk voor de sonorisatie van televisieprogramma’s en series, waarbij geluid en muziek geselecteerd werden voor het programma.

Dit deed hij voor onder meer Wij, Heren van Zichem, Slisse & Cesar, Echo en ook voor onder meer de jeugdfeuilletons Johan en de Alverman en Axel Nort.

Hij componeerde meer en meer ook zelf de muziek die hij gevraagd werd te leveren, met als een van zijn bekendste composities de begintune van De Collega’s, maar ook voor de televisieseries De vorstinnen van Brugge, Een mens van goede wil, Maria Speermalie, De komst van Joachim Stiller, Mata Hari, Herenstraat 10, Hard labeur, Het Pleintje en jeugdseries zoals Keromar.

Filmmuziek leverde hij voor onder meer De 5 van de 4 Daagse, Dood van een non en Jambon d’Ardenne. Veel van zijn werken werden ingespeeld door de BRT Big Band.

Hij schreef ook op tekst van Bert Vivier het nummer Laat me nu gaan waarmee Linda Lepomme België vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival 1985.

De deelname werd geen succes.

Verlinden componeerde samen met zijn echtgenote Rita Van Dievel ook nummers voor een musical Midzomernachtsdroom, nummers die door Ann Christy werden ingezongen en verschenen op haar postuum album Ik Deed Alsof Het Mij Niet Raakte.

Pieter Verlinden is de vader van voormalig VRT-journalist Peter Verlinden. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Componist Pieter Verlinden in de Story van 16 april 1985